RECENSIE: Dirty Rotten Scoundrels, Birmingham (Tournee) ✭✭✭✭

Dirty Rotten Scoundrels

New Alexandra Theatre, Birmingham (daarna op tournee)

4 Sterren

BOEK TICKETS

Het is hoogseizoen in Beaumont-sur-Mer aan de Franse Rivièra en het jachtseizoen is geopend voor de charmante oplichter Lawrence Jameson, die zijn brood verdient met het ontfutselen van geld van rijke dames. Dit seizoen belooft echter interessant te worden door de komst van Freddy Benson, een jonge Amerikaanse branieschopper die de status quo bedreigt. Na een mislukte poging tot samenwerking volgt de ene hilarische situatie de andere op, terwijl beiden een weddenschap proberen te winnen waarbij de verliezer de stad moet verlaten.

Het bewerken van een filmklassieker kan vol valkuilen zitten, maar David Yazbek en Jeffrey Lane hebben een dynamische score gecreëerd vol heerlijke komische momenten. De nummers van Yazbek hebben een vleugje pastiche dat, in combinatie met het vlijmscherpe script van Lane, het publiek onophoudelijk aan het lachen kreeg.

De sleutel tot het succes van Dirty Rotten Scoundrels is de chemie op het podium tussen Jameson (gespeeld door Michael Praed) and Benson (gespeeld door Noel Sullivan). Er is een onmiddellijke klik tussen deze twee; je krijgt het gevoel dat zij nog meer plezier hebben dan wij in de zaal, en dat werkt aanstekelijk. Het is een chemie die in de West End-productie soms ontbrak, maar deze tourneeversie heeft het in overvloed.

Het is puur genieten om Praed en Sullivan hun listen te zien uitvoeren in nummers als All About Ruprecht en Ruffhousin’ Mit Shuffhausen. Beide acteurs beschikken over een onberispelijk komisch talent, maar zijn ook gezegend met fantastische stemmen die perfect tot hun recht komen in Yazbek's partituur. Elke goede oplichter heeft een goed slachtoffer nodig, en Dirty Rotten Scoundrels heeft er drie van de buitencategorie. Als Jolene Oakes, een erfgename uit Oklahoma, brengt Phoebe Coupe het podium tot leven met Oklahoma?, een nummer vol koortsachtige energie waarin Jolene uitlegt wat Jameson te wachten staat na hun huwelijk. Het is een geweldig schouwspel waarin Jameson zich met angst en beven beseft dat zijn plan in razend tempo in duigen valt.

Carley Stenson doet in niets onder voor de twee doorgewinterde heren. Als Christine Colgate is ze het perfecte doelwit, maar deze charmante dame verbergt een geheim. Stenson is uitstekend bij stem en schittert terwijl ze wordt ingepakt door Jameson en Benson.

Geraldine Fitzgerald speelt Muriel Eubanks, een dame van stand die de wereld rondreist op zoek naar haar plekje en de liefde. Vanaf haar eerste opkomst kun je niet anders dan van Muriel houden; je krijgt de indruk dat ze best weet dat ze wordt opgelicht, maar dat ze er desondanks voor kiest te blijven. Fitzgeralds vertolking van Muriel heeft een subtiele kwetsbaarheid gecombineerd met een gevoel van verloren zijn, wat haar een van de meest interessante personages in dit bedrog maakt.

De casting van Mark Benton als Andre Thibault, de rechterhand van Jameson, is een schot in de roos. Het heeft de rol geopend voor een veel komischere interpretatie, wat de show enorm ten goede komt. Zijn scènes in de tweede akte met Fitzgeralds Muriel lieten het publiek smeken om meer. Benton heeft een neus voor komische timing en zet dit op cruciale momenten met een verwoestend effect in. Prachtig!

Scoundrels heeft een hardwerkend ensemble dat de kers op de taart vormt van deze heerlijke musical. In de rollen van hotelpersoneel, bedienden, kamermeisjes, de jetset en diverse rijke vakantiegangers, geven zij de show een ongelooflijke vaart en verdienen zij alle lof.

Regisseur en choreograaf Jerry Mitchell heeft een verrukkelijk spektakel neergezet, bestaande uit gelijke delen strakke enscenering en pure hilariteit. Er zitten geen dode momenten in deze Scoundrels; de show vloeit als Franse champagne en is een genot om naar te kijken. Mitchell, Yazbek en Lane hebben een klassieke film gepakt en deze als musical zelfs nog verbeterd.

Matthew Brind verzorgde de aanvullende orkestraties en arrangementen, en onder leiding van muzikaal leider Ben Van Tienen bruist de show van leven en energie. Dit wordt ondersteund door het glasheldere geluidsontwerp van Paul Groothuis en Tom Marshall. Het was een plezier om elk woord van deze geweldige score goed te kunnen verstaan.

Peter McKintosh heeft een prachtig decor ontworpen voor onze oplichters. Het transformeert moeiteloos van scène naar scène, waarbij de stijl altijd de actie versterkt. Zijn kostuums sluiten perfect aan bij de personages en de locatie: vol stijl, panache en – in het geval van Benson – de nodige dosis wansmaak.

Dirty Rotten Scoundrels staat garant voor een fantastische avond uit. Het is onvervalst plezier en ik betwijfel of iemand het theater kan verlaten zonder een glimlach op het gezicht. Als u de show in West End heeft gezien, ga hem dan zeker nog eens bekijken; u zult verrast zijn hoe goed deze tournee-productie is. Deze bende klassieke oplichters komt naar een theater bij u in de buurt, en u zou wel gek zijn om geen kaartje te kopen. De filmklassieker is nu een musicalklassieker!

BOEK TICKETS VOOR DIRTY ROTTEN SCOUNDRELS

PS. Complimenten aan het personeel van het New Alexandra Theatre, wier tweetalige aankondigingen en uitstekende service mijn avondje uit helemaal compleet maakten.