Sinds 1999

Betrouwbaar nieuws & recensies

26

jaar

het beste van het Britse theater

Officiële tickets

Kies je zitplaatsen

Sinds 1999

Betrouwbaar nieuws & recensies

26

jaar

het beste van het Britse theater

Officiële tickets

Kies je zitplaatsen

  • Sinds 1999

    Betrouwbaar nieuws & recensies

  • 26

    jaar

    het beste van het Britse theater

  • Officiële tickets

  • Kies je zitplaatsen

NIEUWS

RECENSIE: Saint George and the Dragon, National Theatre ✭✭

Gepubliceerd op

Door

pauldavies

Share

Het gezelschap van Saint George and the Dragon. Foto: Johan Persson Saint George and the Dragon.

Olivier in het National Theatre.

11 oktober 2017

2 Sterren

Boek tickets

Sinds het EU-referendum en de eindeloze stroom aan Brexit-debatten, hebben kunstenaars op diverse wijzen op de uitslag gereageerd. Op de shortlist van de Booker Prize onderzochten 'Autumn' van Ali Smith en 'Elmet' van Fiona Mozley de mythevorming rondom Engeland in combinatie met actuele gebeurtenissen, terwijl Grayson Perry vazen ontwierp voor zowel 'Leavers' als 'Remainers'. Eerder dit jaar onderzocht Carol Ann Duffy in het National Theatre de stemming met 'My Country', waarin Britannia, haar regio's en de Keltische naties zoals Cymru centraal stonden. Nu brengt Rory Mullarkey op het Olivier-podium een nieuw stuk gebaseerd op de legende van Sint Joris en de Draak, dat ons meeneemt van de allereerste drakendoding naar het heden. Saint George spoort de inwoners van zijn eiland aan om hun ogen te sluiten, te dromen van wat mogelijk is en hard te werken om dat te bereiken. Terwijl hij van het eiland weg is, raast de tijd voorbij: van de industriu00eble revolutie tot aan de dag van vandaag. Helaas slaat het stuk op vele fronten de plank mis.

Het gezelschap van Saint George and the Dragon. Foto: Johan Persson

Alle lof gaat naar het uitstekende decor van Rae Smith, dat elke centimeter van het enorme podium benut; een ontwerp dat oogt als een pop-up prentenboek en perfect past bij het stripfiguur-achtige karakter van het materiaal. De scu00f4newisseling naar de industriu00eble revolutie doet denken aan de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen in 2012, maar is desondanks vermakelijk. Het is de perfecte setting voor een stuk dat tekstueel aanvoelt als een matige graphic novel, waarin de personages grotendeels tweedimensionaal blijven en slechts zelden enige diepgang of interessante concepten vertonen. De strijd met de eerste draak is briljant geënsceneerd en spannend u2013 wederom met complimenten voor het design. Echter, dit moment vindt al na 45 minuten plaats, waarna er nog vele lange minuten volgen. De draak verschijnt uiteraard in menselijke vorm en staat symbool voor onderdrukking, commercialisering en hebzucht, en blijkt in het laatste bedrijf in ons allen te zitten u2013 een interessant concept, maar het wordt gepresenteerd als een panto-schurk. Mullarkey's ambities zijn groot, maar hij weet nooit echt tot de kern van het verhaal door te dringen.

(v.l.n.r.) Reuel Guzman (Boy), John Heffernan (George) en Gawn Grainer (Charles). Foto: Johan Persson

Dat deze wartaal nog enigszins werkt, is te danken aan de fantastische komische prestatie van John Heffernan als George. Hij beschikt over een uitstekende timing en is volkomen innemend. Hij is herou00efsch wanneer dat nodig is, en de verwarring bij zijn terugkeer op het eiland is een genot om naar te kijken. Toch krijgt hij nergens de kans om de diepte in te gaan; de suggestie dat hij in het derde bedrijf aan een psychische aandoening lijdt wordt weggewuifd, waardoor hij de kijker nooit echt kan raken in de duisternis. Als de Draak kanaliseert Julian Bleach met succes zijn eerdere rollen als Davros en Shockheaded Peter; zijn stem druipt van de arrogantie, al blijft het een karikatuur van een schurk. De cast werkt ongelooflijk hard om de tekst diepgang te geven, soms iets tu00e9 hard, waardoor het enthousiasme bijna wanhopig overkomt. Eerlijk is eerlijk, er valt af en toe wat te lachen, maar die momenten zijn schaars u2013 en waarom u00e9u00e9n grap over de bowlingbaan maken als je er ook vijf kunt maken? Net als de personages begin je al snel te verlangen naar de eenvoud van de 'Olde Worlde'; het eerste bedrijf is dan ook veruit het beste.

Wie op zoek is naar messcherpe politieke satire over de staat van het land, kan beter de rivier oversteken naar een van de stukken van James Graham die momenteel volle zalen trekken. De 'draak' waar het National momenteel mee worstelt, is het vinden van een nieuwe hit voor het Olivier-podium. Te oordelen naar deze voorstelling zullen ze nog lang moeten wachten op een held die de boel komt redden.

TICKETS VOOR SAINT GEORGE AND THE DRAGON

Deel dit artikel:

Deel dit artikel:

Ontvang het allerbeste van het Britse theater direct in je inbox

Wees er als eerste bij voor de beste tickets, exclusieve aanbiedingen en het laatste nieuws uit West End.

U kunt zich op elk gewenst moment afmelden. Privacybeleid

VOLG ONS