ELEŞTİRİ: Saint George and the Dragon, National Theatre ✭✭

Saint George and the Dragon kumpanyası. Fotoğraf: Johan Persson. Saint George and the Dragon.

National Theatre, Olivier Sahnesi.

11 Ekim 2017

2 Yıldız

Bilet Al

AB Referandumu'ndan bu yana, bitmek bilmeyen Brexit tartışmalarının yanı sıra sanatçılar da oylamaya tepkilerini veriyor. Booker Ödülü kısa listesinde Ali Smith'in Güz'ü ve Fiona Mozley'nin Elmet'i, güncel olaylarla birlikte İngiltere'nin mitolojik kurgularını incelerken, Grayson Perry hem 'Ayrılıkçılar' hem de 'Kalanlar' için özel vazolar tasarladı. Bu yılın başlarında yine burada, National Theatre bünyesinde, Carol Ann Duffy’nin My Country eseri; Britannia, onun bölgeleri ve Galler gibi Kelt ulusları üzerinden oylamayı mercek altına almıştı. Şimdi ise Rory Mullarkey’nin Olivier sahnesindeki yeni oyunu, Aziz George ve Ejderha efsanesini ele alarak bizi ejderhanın hayali ilk öldürülüşünden günümüze kadar bir yolculuğa çıkarıyor. Aziz George, adasının vatandaşlarına gözlerini kapatmalarını, neler başarabileceklerini hayal etmelerini ve bunu gerçekleştirmek için çok çalışmalarını öğütlüyor. Adadan uzak kaldığı süre zarfında Sanayi Devrimi'ne ve oradan da günümüze savruluyoruz. Ne yazık ki oyun, pek çok noktada hedefi ıskalamayı başarıyor.

Saint George and the Dragon kumpanyası. Fotoğraf: Johan Persson

Rae Smith'in, devasa sahnenin her santimini kullanan ve materyalin çizgi roman doğasına mükemmel uyum sağlayan, çocuklara yönelik açılır kapanır (pop-up) resimli kitap tasarımına övgüler yağdırmak gerek. Sanayi Devrimi'ne geçiş sahnesi 2012 Londra Olimpiyatları açılış törenini anımsatsa da yine de keyifli. Bu tasarım, metin olarak zayıf bir grafik roman tadındaki, neredeyse tüm karakterlerin iki boyutlu olduğu ve sadece nadir anlarda derinlik ile ilginç konseptler sunan oyun için mükemmel bir ortam. İlk ejderha ile olan savaş görkemli bir şekilde sahnelenmiş ve heyecan verici; burada yine tasarım ekibine tam puan vermek gerekiyor. Ancak bu an, gösterinin 45. dakikasında gerçekleşiyor ve geriye hala geçmek bilmeyen pek çok dakika kalıyor. Ejderha, elbette insan formunda ve baskıyı, ticari hırsı, açgözlülüğü temsil ediyor; hatta final perdesinde hepimizin içinde olduğu vurgulanıyor - ki bu ilginç bir konsept olsa da basit bir pantomim kötüsü gibi sunuluyor. Mullarkey’nin hedefi iddialı olsa da hikayenin yüzeyinin altına inmeyi hiçbir zaman başaramıyor.

(Soldan Sağa) Reuel Guzman (Çocuk), John Heffernan (George) ve Gawn Grainer (Charles). Fotoğraf: Johan Persson

Bu saçmalığın az da olsa işe yaramasının sebebi, John Heffernan'ın George rolündeki harika komedi performansı; zamanlaması şahane ve karakteri tamamen sevilebilir kılmış. Gerektiğinde kahramanlaşabiliyor ve adasına döndüğündeki şaşkınlığı tam bir seyir zevki. Ancak asla derinleşmesi gerekmiyor; üçüncü perdede akıl hastası biri gibi algılanışı yüzeysel geçiliyor, bizi asla o karanlık dünyaya sokamıyor. Ejderha rolündeki Julian Bleach, Davros ve Shockheaded Peter rollerinden esintileri başarıyla yansıtıyor, sesi kibirle damlıyor; ancak sonuçta sadece karikatürize bir kötü adam olarak kalıyor. Oyuncular metne derinlik katmak için inanılmaz çalışıyorlar, hatta bazen biraz fazla zorluyorlar; bu coşkuları bir nebze çaresizlik gibi duyulabiliyor. Yiğidi öldür hakkını yeme, kahkaha attıran anlar var ama bunlar çok seyrek ve neden bir 'Mega Bowl' şakasını bir kez yapmak varken beş kez yapasınız ki? Karakterler gibi biz de 'Eski Dünya'nın sadeliğini özlemeye başlıyoruz; nitekim birinci perde oyunun en iyi kısmı.

Eğer ülkenin durumunu eleştiren, keskin bir siyasi hiciv arıyorsanız, nehrin karşısına geçip James Graham’ın şu an kapalı gişe oynayan oyunlarından birini izleyin. National Theatre’ın boğuştuğu asıl ejderha, Olivier sahnesinde hit olacak yeni bir oyun bulmak. Bu yapıma bakılırsa, bir kahramanın dört nala yardıma gelmesi için daha çok bekleyecekler.

SAINT GEORGE AND THE DRAGON BİLETLERİ