RECENSIE: The Wipers Times, New Wolsey Theatre Ipswich ✭✭✭

V.l.n.r. James Dutton, George Kemp, Kevin Brewer, Peter Losasso, Jake Morgan, Sam Ducane, Dan Tetsell. Foto: Phillip Tull The Wipers Times

New Wolsey Theatre, Ipswich.

7 november 2016

3 sterren

Reserveer tickets Dit waargebeurde verhaal, geschreven door Ian Hislop en Nick Newman en bewerkt voor het toneel naar hun tv-film uit 2014, vertelt over een groep soldaten van de 24e Divisie van de Sherwood Foresters. Nadat zij in 1916 een drukpers ontdekten in een gebombardeerde ruïne in Ieper, drukten zij de satirische Wipers Times. (Zo genoemd omdat soldaten die Ieper niet konden uitspreken het 'Wipers' noemden.) De resulterende krant was subversief, vol woordspelingen, sentimenteel en verplichte kost voor de soldaten. Tussen 1916 en kort na het einde van de Eerste Wereldoorlog verschenen er drieëntwintig nummers, die vaak onder vijandelijk vuur werden geredigeerd.

Het is een interessant verhaal en de aantrekkingskracht voor Hislop en Newman is overduidelijk; satire vormt nog steeds een belangrijk onderdeel van de Britse comedyscene. Dit is een voorstelling waarbij ik u ook aanraad om een programmaboekje te kopen; het bevat veel artikelen uit de Wipers Times, is uiterst informatief en absoluut de moeite waard! Wat de voorstelling zelf betreft: deze is conventioneel gestructureerd en voelt, gezien het onderwerp, wat braaf aan. Het niveau van vlijmscherpe satire wordt net niet gehaald, ondanks enkele goedgekozen sneren richting The Daily Mail.

V.l.n.r. George Kemp, Jake Morgan, Kevin Brewer, James Dutton, Peter Losasso, Dan Tetsell. Foto: Phillip Tull

Als redacteuren, kapitein Roberts en luitenant Pearson, vormen James Dutton en George Kemp een goed duo, vooral in het overbrengen van de vriendschap tussen de twee mannen. Echter, passend bij hun status en de tijdgeest, blijven de personages wat gevangen in hun 'stiff upper lips'. Hierdoor lijken ze vaker op karikaturen dan op echte mannen in extreme omstandigheden. Peter Lasasso is uitstekend als de onschuldige soldaat Dodd; hij krijgt de grappigste regels en toont grote veelzijdigheid in het tot leven wekken van de Wipers-artikelen. Hierin wordt hij goed bijgestaan door Kevin Brewer als Henderson, die bijzonder sterk is in de music-hall scènes. Jake Morgan is eveneens effectief in het ensemble, maar de vrouwenrollen zijn te summier voor Eleanor Brown om er echt leven in te blazen. De dreiging voor de Wipers Times kwam van de hogere rangen die de subversieve aard haatten; Sam Ducane was hier zeer effectief als de snobistische luitenant-kolonel Howfield, die eiste dat de krant werd opgedoekt terwijl hij tegelijkertijd alle kenmerken vertoonde waar de satire zich op richtte.

James Dutton en George Kemp. Foto: Philip Tull

Ironisch genoeg was de dreiging voor de krant niet erg groot; er is nergens het gevoel dat er een serieuze kans op sluiting was of dat de redactie voor de krijgsraad moest verschijnen. Dit haalt de spanning aanzienlijk uit het drama, vooral in de tweede helft. Henderson is de enige dode en de slachtoffers en de gevolgen van de oorlog worden tot een minimum beperkt en blijven grotendeels onbesproken. Het stuk komt het best tot zijn recht wanneer de artikelen uit de krant worden nagespeeld; hier excelleert het ensemble in de sketches en liedjes, met Dan Tetsell in bijzonder goede vorm gedurende de hele voorstelling.

Hoewel het de vlijmscherpe satire van Oh What A Lovely War en Blackadder Goes Forth niet evenaart, is het stuk een effectief eerbetoon aan een buitengewone publicatie. Er zijn enkele onroerende momenten die de angst en het heimwee van de soldaten treffend vangen. Het is geen meesterwerk, maar het is vermakelijk, en de uitvoering hier tijdens Armistice Week geeft het een extra laag van weemoed.

Tot 12 november 2016

RESERVEER TICKETS VOOR THE WIPERS TIMES IN HET NEW WOLSEY THEATRE