WIADOMOŚCI
RECENZJA: Nice Work If You Can Get It w Upstairs At The Gatehouse ✭✭✭✭
Opublikowano
Autor:
julianeaves
Share
Julian Eaves recenzuje spektakl Nice Work If You Can Get It autorstwa Joe DiPietro z muzyku0105 Georgeu2019a i Ira Gershwinu00f3w, wystawiany przez Ovation Productions w teatrze Upstairs at the Gatehouse.
Fraser Fraser i Abigail Earnshaw w Nice Work If You Can Get It. Fot.: Darren Bell Nice Work If You Can Get It
Upstairs At The Gatehouse
14 grudnia 2018
4 gwiazdki
Zarezerwuj bilety Świu0105teczna produkcja na tej czou0142owej londyu0144skiej scenie fringe jest zawsze najwau017cniejszym wydarzeniem roku, wyczekiwanym z wielkim entuzjazmem. Rezydencka firma produkcyjna Ovation, stworzona przez producentku0119 Katie i reu017cysera Johna Plewsu00f3w, stawia sobie za cel dostarczanie rozrywki muzycznej najwyu017cszej pru00f3by. Łu0105czy ona najzdolniejszych debiutantu00f3w z dou015bwiadczonymi profesjonalistami, a wszystko to przy zachowaniu przystu0119pnych cen biletu00f3w. To niezwykle skuteczna formuu0142a, ktu00f3ra zaowocowau0142a szeregiem znakomitych kameralnych inscenizacji wielkich tytuu0142u00f3w, genialnie zrealizowanych w intymnej, mieszczu0105cej okou0142o 200 widzu00f3w przestrzeni nad coraz bardziej cenionym gastro-pubem w pu00f3u0142nocnym Londynie, pou0142ou017conym na samym szczycie Highgate Village.
Jessica Elizabeth Nelson jako Billie Bendix. Fot.: Darren Bell
W tym roku rzutcy pau0144stwo Plews odnieu015bli nie lada sukces, zdobywaju0105c prawo do brytyjskiej premiery nagrodzonej nagrodu0105 Tony u201enoweju201d komedii muzycznej Joe DiPietro. To dzieu0142o typu screwball, ktu00f3re czerpie hojnie u2013 lecz zawsze z lekkou015bciu0105 u2013 z radosnych i uroczo niedorzecznych musicali z lat 20. autorstwa Guya Boltona i P. G. Wodehouseu2019a. Mamy tu u015bwiat dwuwymiarowych, lecz barwnych postaci, szalonych eskapad i celnych, aktualnych odniesieu0144, poddanych pogodnej satyrze. Lekka jak piu00f3rko fabuu0142a skupia siu0119 na mu0142odym, czaruju0105cym bywalcu salonu00f3w, ktu00f3ry zamierza ou017ceniu0107 siu0119 dla pieniu0119dzy z powierzchownu0105 dziedziczku0105, lecz los raz po raz styka go z o wiele bardziej odpowiedniu0105, chou0107 brawurowo niebezpiecznu0105 dziewczynu0105 z pu00f3u0142u015bwiatka o gou0142u0119bim sercu. Woku00f3u0142 nich kru0105u017cy plejada osobliwych stereotypu00f3w gatunku u2013 wu0142adcza, lecz niezwykle wyzwolona matka, rzezimieszki komicznie udaju0105ce usu0142uu017cnu0105 su0142uu017cbu0119, niezdarny policjant, przekupny polityk czy surowa moralistka. Wszystko to doprawione energetycznym zespou0142em tancerzy i tancerek, ktu00f3rzy przy kau017cdej okazji wypeu0142niaju0105 scenu0119 porywaju0105cymi numerami wokalno-tanecznymi.
Jessica Elizabeth Nelson i jej chu0142opcy "Nice Work". Fot.: Darren Bell
A co to su0105 za numery! Warstwa muzyczna (pod kierownictwem Charliego Inglesa) zostau0142a utkana z dobrze znanych, jak i niemal zapomnianych melodii Georgeu2019a i Ira Gershwinu00f3w, ktu00f3re niezmiennie zachwycaju0105 w pomysu0142owych aranu017cacjach Billa Elliotta. Choreografia Granta Murphy'ego (przy wsparciu Amy Perry) pu0142ynnie wynika z dynamicznej reu017cyserii Plewsa. Warto zwru00f3ciu0107 uwagu0119 na sekwencju0119 w u0142azience u2013 to prawdziwy popis inscenizacyjny, w ktu00f3rym scenografia Pollyanny Elston osiu0105ga wyu017cyny radosnego absurdu. Nie sposu00f3b teu017c pominu0105u0107 jej nienagannej dbau0142ou015bci o szczegu00f3u0142y w zachwycaju0105cych kostiumach (nadzorowanych przez Nadine Froehlich, z piu0119knymi perukami autorstwa kolejnej przedstawicielki gospodarzy, Jessiki Plews). Cau0142ou015bu0107 jest efektownie ou015bwietlona przez Sama Waddingtona, a za du017awiu0119k odpowiada Nico Menghini, ktu00f3ry dokonuje cudu00f3w, balansuju0105c dwanau015bcie gu0142osu00f3w obsady z du0119tym, drapieu017cnym brzmieniem sześcioosobowego zespou0142u na galerii muzyku00f3w.
David Pendlebury i Nova Skipp w Nice Work If You Can Get It. Fot.: Darren Bell
To jednak losy bohateru00f3w sprawiaju0105, u017ce oglu0105damy spektakl z wypiekami na twarzy. Alistair So (Jimmy Winter) to wschodzu0105ca gwiazda u2013 ostatnio byu0142 dublerem roli Lun Tha w wystawnej produkcji u201eThe King and Iu201d w Palladium. Dysponuje gu0142osem o niezwyku0142ej urodzie, z fantastycznymi gu00f3rnymi rejestrami i ciepu0142ym, bogatym brzmieniem. Partneruju0105ca mu Jessica-Elizabeth Nelson (Billie Bendix) stanowi idealny kontrast ze swoim pewnym, krystalicznym mezzosopranem, dziu0119ki ktu00f3remu zarówno dynamiczne numery show, jak i najdelikatniejsze ballady lu015bniu0105 perlistym blaskiem. Co ciekawe, kierownik muzyczny Chris Poon debiutuje tym spektaklem w roli profesjonalisty, wykrzesuju0105c z tej znakomitej obsady interpretacje najwyu017cszej klasy, co wru00f3u017cy mu bu0142yskotliwu0105 karieru0119 (niektu00f3rzy mogu0105 pamiu0119tau0107 jego u015bwietne u201eSunday in the Park with Georgeu201d dla NYMT w The Other Palace sprzed kilku sezonu00f3w).
Resztu0119 obsady tworzu0105: uroczo okropna narzeczona Eileen Evergreen (Charlotte Scally), peu0142en wigoru i sympatyczny u0142otr Cookie McGee w wykonaniu Davida Pendlebury'ego, na zmianu0119 skromna i wulgarna Jeannie Muldoon (Abigail Earnshaw), ujmuju0105co nieporadny książę Mahoney (Fraser Fraser), naiwny i niezbyt bystry komisarz Berry (Harry Cooper-Millar) oraz Stuart Simons jako dobrotliwy ojciec rodziny, senator Max Evergreen. Grace McInerny zachwyca w podwu0142ojnej roli przyjaciu00f3u0142ki Dottie i matki Millicent, a Nova Skipp jako nieznou015bna moralistka Estonia Dulworth jest po prostu komediowym u017cywiou0142em. Cau0142ou015bci dopeu0142niaju0105 Adam Crossley (Elliot, kompan senatora i kapitan taneczny) oraz Kirsten Mackie (wcielaju0105ca siu0119 taku017ce w rolu0119 Rosie).
Chou0107 scenariuszowi zdarza siu0119 momentami gubiu0107 wu0142au015bciwy ton, a komediowy zapau0142 miewa swoje wzloty i upadki, serce spektaklu bije we wu0142au015bciwym rytmie. Jako propozycja u015bwiu0105teczna, trudno o lepszu0105 odskoczniu0119 od niezbyt radosnej rzeczywistou015bci, ktu00f3ra nas obecnie otacza. Podobnie jak w latach 20., tak i dziu015b mamy apetyt na eskapistycznu0105 zabawu0119, a ten spektakl dostarcza jej w nadmiarze. Idu017acie i bawcie siu0119 dobrze!
BILETY NA NICE WORK IF YOU CAN GET IT
Najlepsze wieści z brytyjskich teatrów prosto do Twojej skrzynki – zapisz się na nasz newsletter
Zyskaj pierwszeństwo w zakupie najlepszych biletów, dostęp do ofert specjalnych i najświeższe wieści prosto z West Endu.
Możesz wypisać się w dowolnym momencie. Polityka prywatności