RECENZJA: Punkplay, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

Punkplay

Southwark Playhouse

9 wrzeu015bnia 2016

4 Gwiazdki

Zarezerwuj teraz

Punk nie jest juu017c tym, czym byu0142 dawniej. A raczej, w formie, w jakiej serwuje siu0119 go nam w tej miksturze u2013 po amerykau0144sku u2013 przenosi nas w retro-getto podmiejskiej nudy u201eKoszmarnych Lat Osiemdziesiu0105tychu201d, w punkt na mapie leu017cu0105cy gdzieu015b bliu017cej Maine niu017c Florydy na wschodnim wybrzeu017cu USA. Spu0119dzamy pu00f3u0142torej godziny w towarzystwie dwu00f3ch fatalnie wyksztau0142conych i dou015bu0107 ociu0119u017cau0142ych nastolatku00f3w (wybujau0142y Matthew Castle i agresywny Sam Perry), ktu00f3rych peu0142ne emocji sprzeczki stanowiu0105 rwane fundamenty tej szalonej parady nastoletnich uniesieu0144. Pojawiaju0105 siu0119 teu017c starszy mu0119u017cczyzna (Jack Sunderland) i dziewczyna (Aysha Kala), ktu00f3rzy wcielaju0105c siu0119 w ru00f3u017cne role, pru00f3buju0105 pou0142u0105czyu0107 te zagubione mu0142ode istoty z u015bwiatem zewnu0119trznym u2013 zoo, ktu00f3re zawsze na nich czeka za drzwiami ich ciasnej, podmiejskiej klatki (scenografia: Cecile Tremolieres). Kau017cda scena dru017cy od goru0105czkowej, nieobliczalnej energii niespeu0142nionej mu0142odou015bci, doskonale uchwyconej w pewnej siebie i eklektycznej produkcji Toma Hughesa.

Gregory S. Moss to bu0142yskotliwy dramaturg, ktu00f3ry stworzyu0142 sekwencju0119 obrazu00f3w, z ktu00f3rych kau017cdy mou017cna rozumieu0107 jako u201ecoveru201d innego muzycznego u201eutworuu0107 na kasecie magnetofonowej u2013 takiej, jakie przyjaciele nagrywali sobie nawzajem w dawno minionych latach 80. Sceny su0105 w rzeczywistou015bci u201eriffamiu201d do autentycznych nagrau0144, a maniacy tematu (ru0119ka w gu00f3ru0119! u2013 winny!) bu0119du0105 mieli ogromnu0105 frajdu0119 w tropieniu ich ru00f3deu0142 i analizowaniu twu00f3rczou015bci autora, jakby byu0142a ona dzieu0142em jakiegou015b T.S. Eliota z marketu Walmart. W czasach, gdy u201eplaylistyu201d nie mogu0142y byu0107 eksportowane cyfrowo za jednym dotkniu0119ciem ekranu, takie artefakty powstawau0142y dziu0119ki mozolnemu wyciu0105ganiu pu0142yt winylowych i precyzyjnemu opuszczaniu ramienia gramofonu na odpowiedni rowek. Igu0142a wychwytywau0142a wu0142au015bciwy numer wu015bru00f3d charakterystycznych trzasku00f3w i szumu00f3w, po czym trzeba byu0142o znu00f3w ru0119cznie podnieu015bu0107 ramiu0119 i zatrzymau0107 kasetu0119 przed nastu0119pnym kawau0142kiem. Niesamowita zabawa! Mou017cna byu0142o na to pou015bwiu0119ciu0107 cau0142e weekendy.

To samo poczucie uciu0105u017cliwego, precyzyjnego wysiu0142ku przenika kau017cdy moment przeju015bcia miu0119dzy scenami. Z kolei gdy u201eutwu00f3ru201d juu017c ruszy, pu0142ynie z zaskakuju0105cu0105 lekkou015bciu0105 wrotki (i innych ku00f3u0142ek), na ktu00f3rych aktorzy przemieszczaju0105 siu0119 w tym u015bwiecie prosto z epoki post-u201eXanaduu201d.

u017badne szanuju0105ce siu0119 mieszczau0144skie wnu0119trze tamtej epoki nie mogu0142oby obeju015bu0107 siu0119 bez piu0119knie upiu0119tych zasu0142on i tutaj jest ich pod dostatkiem. Wiszu0105 majestatycznie, dominuju0105c nad centrum sceny w cau0142ej swej okazau0142ou015bci od podu0142ogi au017c po sufit. My, widownia, czekamy, au017c cou015b siu0119 spoza nich wyu0142oni i tak siu0119 dzieje. Czekamy w napiu0119ciu na magiczny moment, gdy siu0119 rozstu0105piu0105 i to teu017c nastu0119puje. A ich otwarcie ujawnia doku0142adnie to, czego byu015bmy siu0119 spodziewali u2013 i jest to wspaniau0142e. Aktorzy robiu0105 to, czego wymaga kau017cdy dramat o punkowym u201eBewegungu201d i robiu0105 to niezwykle widowiskowo. Nie, nie zamierzam psuu0107 zabawy, zdradzaju0105c kau017cdy szczegu00f3u0142. To po prostu u015bwietna rzecz. Wszystkie detale su0105 na miejscu, su0105 u201eechtu201d. Nawet programy stylizowane na fanziny.

Czy wu0142au015bnie uu017cyu0142em kolejnego niemieckiego su0142owa? Mou017ce dlatego, u017ce w tej starannie przemyu015blanej i kunsztownie zmontowanej analizie przeszu0142ou015bci au017c roi siu0119 od teutou0144skich wpu0142ywu00f3w. Amerykau0144skie echoes u201ele style punku201d z lat 80. okazuju0105 siu0119 tutaj u2013 miu0119dzy innymi u2013 ekspresjonistycznym fortelem. Obchodzu0105c 40. rocznicu0119 u201eAufbruch im Westenu201d dzieciaku00f3w w biu017cuterii z agrafek, z fatalnie obciu0119tymi i farbowanymi wu0142osami oraz w przyciasnych u0142achmanach (zamki bu0142yskawiczne obowiu0105zkowe), widzimy, jak cau0142a ta moda odradza siu0119 w anarcho-rewiwaliu017amie. Powru00f3t irokezu00f3w. Amfetamina dla kau017cdego.

Czy ktokolwiek z czytaju0105cych te su0142owa u017cau0142uje swojej punkowej przeszu0142ou015bci? A mou017ce chcielibyu015bcie mieu0107 taku0105 przeszu0142ou015bu0107, by mu00f3c jej u017cau0142owau0107? Dorastau0142em w mieu015bcie dosu0107 podobnym do tego przedstawionego na scenie, ktu00f3rego jedynym wau017cnym wydarzeniem byu0142 ten jeden zapomniany tydzieu0144, gdy moi znajomi wybrali siu0119 na zwyku0125y koncert pop w lokalnym centrum sportowym. Nastu0119pnego dnia w szkole opowiadali, u017ce jeden z zespou0142u00f3w byu0142 u201eniezbyt dobryu010d i nazywau0142 siu0119 The Jam. Tydzieu0144 pu00f3u017aniej mieliu015bmy juu017c wu0142asny u201epunkowyu201d zespu00f3u0142: The Royal Family (wciu0105u017c koncertuju0105).

Reszta, jak to mu00f3wiu0105, jest czu0119u015bciu0105 Historii Degeneracji Cywilizacji Zachodniej. Co ciekawe, Ameryka wcale nie byu0142a tu pionierem, lecz musiau0142a goniu0107 brytyjsku0105 modu0119 (podobnie jak na Broadwayu, gdy ten zostau0142 zaatakowany przez tych dzikich mu0105ciwodu00f3w, Andrew Lloyda Webbera i Camerona Macintoshufeffsa). Mou017cna by mnou017cyu0107 ciekawe spostrzeu017cenia na temat tej estetycznej rewolucji, ale moim zdaniem jednu0105 z najwiu0119kszych zalet punka byu0142o to, u017ce zawsze wiedziau0142 doku0142adnie, jak i kiedy skou0144czyu0107.

PUNKPLAY W SOUTHWARK PLAYHOUSE DO 1 PAu0179DZIERNIKA 2016