ELEŞTİRİ: Barnum, Chichester Festival Tiyatrosu ✭✭✭✭✭

Barnum

Chichester Festival Theatre, yakında Birleşik Krallık turnesinde

24 Ağustos 2013

5 Yıldız

Timothy Sheader ve Liam Steel yönetiminde sahneye koyulan Barnum prodüksiyonu, şu an Chichester'da kendisi için özel kurulan çadırda son haftasını oynuyor ve neredeyse her yönüyle gerçek bir zafer sunuyor.

Eserin odak noktasını Barnum'un sirk dünyasına girmeden önceki sıra dışı hayatına çekme fikri son derece ilham verici olmuş; bu tercih, oyunculara harika performanslar sergilemeleri için sağlam bir temel sunmuş. Scott Pask'ın tasarladığı muazzam renkli ve hayal gücü yüksek dekor, Paul Wills'in dehasını yansıtan kostümleri mükemmel bir şekilde öne çıkarıyor.

Bu etkileyici kadronun başında, Michael Crawford ve Jim Dale'in orijinal yapımlarda tercih ettiği o gösterişli şovmen yaklaşımından kaçınan Christopher Fitzgerald yer alıyor. Fitzgerald, bunun yerine Barnum'un sirk öncesi hayatını simgeleyen o kurnaz ama zeki 'humbug' (şarlatanlık) yönüne odaklanarak harika bir iş çıkarıyor. Karakteri ilk andan itibaren sevdiren Fitzgerald, oyun boyunca neşe, ışık, derinlik ve bitmek bilmeyen bir enerjiyle dolu, katmanlı bir performans sunuyor. İzlemesi müthiş bir keyif: Sesi harika, ip üzerinde tam bir özgüvenle yürüyor ve Barnum'un hayatını dengede tutmak için çevirdiği tüm 'topları' kelimenin tam anlamıyla ustalıkla idare ediyor.

'Museum Song' parçası kelimenin tam anlamıyla bir şaheser. West End'de çalışan hiç kimsenin, bu kadar zekice ve hassas bir şekilde hazırlanmış bir prodüksiyonda, Fitzgerald'dan daha iyi bir performans sergileyebileceğini hayal etmek güç.

Ona eşlik eden Tamsin Carroll ise Charity Barnum rolünde muazzam bir performans sergiliyor; kararlı, eğlenceli, dikbaşlı ve kesinlikle büyüleyici. 'One Brick At A Time' parçasını büyük bir ustalıkla seslendiriyor ve o harika 'I Like Your Style' şarkısı muhtemelen daha önce hiç bu kadar iyi duyulmamıştı. Fitzgerald ve Carroll, bu çiftin hayal edilebilecek en gerçekçi portresini çiziyorlar.

Aynı şekilde kusursuz olan bir diğer isim ise Jenny Lind rolündeki Anna O'Byrne. Sadece nefes kesici bir sese sahip olmakla kalmıyor, güzelliğiyle göz kamaştırıyor ve komedi zamanlamasındaki ustalığını da konuşturuyor. Barnum'un bu muhteşem 'İsveç Bülbülü' için neden kusursuz karısını terk etmeyi düşündüğünü anlamak hiç de zor değil.

Jack North sevimli ve hayat dolu bir Tom Thumb portresi çiziyor. James O'Connell, Bailey rolünde harika, ensemble kadrosu ise genel olarak müthiş bir iş çıkarıyor; özellikle A C Garcia, Leon Cooke, Michaela O'Connor ve Max Parker öne çıkıyor. 'Thank God I'm Old' tam olarak hedefi vuramayan tek parçaydı, bu da daha çok solistin biraz daha yaşlı ve güçlü bir ses tonuna ihtiyaç duymasından kaynaklanıyordu.

Yine de genel olarak müzikal altyapı mükemmel bir özenle sunuluyor ve vokal anlamında pek çok zirve anı mevcut. Liam Steel ve Andrew Wright'ın koreografileri şahane; özellikle 'Black and White', 'Come Follow The Band' ve 'Join the Circus' bölümleri görülmeye değer.

Öte yandan, orkestrasyonlar ne yazık ki zayıf kalmış; fazla boğuk ve belirsiz tınılara sahip. Tempoyu yönlendirecek, şarkıcıları ve dansçıları destekleyecek o canlı ve vurucu pirinç üflemeli etkisinden yoksun. Ses sistemi de oldukça dengesiz ve yer yer yetersiz kalıyor; 'Come Follow The Band' parçası, vokaller ve orkestra arasındaki kötü ses miksajından özellikle nasibini almış.

Bu sorunlar geleneksel bir tiyatro sahnesinde daha kolay aşılabilirdi ancak 'Black and White' gibi bazı parçalar gayet dengeli tınladığı için bu eksikliklerin bir mazereti yok. Doğru düzgün bir orkestrasyon ve başarılı bir ses tasarımıyla bu yapım, orijinalini bile gölgede bırakabilecek nadir bir 'yeniden yorumlama' harikası olabilirdi.

Zira buradaki oyuncu kadrosu gerçekten mükemmel; enerji, tutku ve atletik becerileriyle izleyiciyi mest ediyorlar. Şunu net bir şekilde söyleyebilirim ki; bu yapım Chichester'ın son dönemdeki Sweeney Todd, Top Hat veya Singin' in the Rain prodüksiyonlarından çok daha iyi. Daha cesur, daha özgün ve imkansızı başaran kusursuz bir kadroya sahip.

Şüphesiz oyun prömiyerinden bu yana daha da oturmuştur; ancak yine de böyle harika bir ekibin çıkardığı bu denli kaliteli bir işin, nasıl olup da o kadar sert ve acımasız eleştiriler aldığını anlamak güç. Bu gece izlediğim Barnum, doğrudan Palladium sahnesine transfer olup uzun süre kapalı gişe oynamayı hak eden beş yıldızlık bir hit."}