ELEŞTİRİ: Rebecca, Charing Cross Theatre ✭✭✭✭

Tiyatro eleştirmenimiz Libby Purves (theatreCat), Charing Cross Theatre'da sahnelenen Rebecca Müzikali'ni değerlendiriyor.

Bayan Danvers rolünde Kara Lane. Fotoğraf: Mark Senior Rebecca Müzikali

Charing Cross Theatre

4 Yıldız

Bilet Alın

DÜN GECE RÜYAMDA YİNE MANDERLEY'E GİTTİM...

Daphne Du Maurier'nin hikâyesi adeta ulusal bir efsanedir; kıyıdaki sarp kayalıkların üzerindeki görkemli ev, o korkutucu kâhya kadın ve Maxim de Winter'ın özgür ruhlu, çekici kadınlara duyduğu tiksinti ile boşanma dedikodusuna kurban gitmektense bedbaht olmayı tercih etmesi... Tabii bir de o meşhur İngiliz soğukkanlılığı var. Nigel Havers başrolü üstlenecekken, modern bir adamın o keskin "Benimle evlenmeni istiyorum, seni küçük aptal" repliğini nasıl becereceğini sorduğumu hatırlıyorum. Muhtemelen gülme krizinden kaçınmak için bu cümleyi otel banyosuna gidip sahne arkasından bağırmaya karar verdiklerini itiraf etmişti.

Bu yüzden ölümsüz romana sadık kalmak cesaret ve mizah duygunuzu biraz dizginleme becerisi gerektiriyor. Michael Kunze ve Sylvester Levay İngiliz olmadıkları için bu ciddiyeti gayet iyi başarmışlar; kendileri tanınmış Almanca besteciler. Gösteri 2006'dan itibaren Viyana'da üç sezon kapalı gişe oynadı ve Allah bilir Avusturyalıların 'Brexit zihniyetini' anlamalarına bile yardımcı olmuştur. Christopher Hampton'ın yazdığı İngilizce şarkı sözlerinin bazıları hantal olsa da bazıları oldukça ilham verici. En iyisi ise Bayan Danvers'ın ölen Rebecca'sına duyduğu çılgın aşkı anlattığı "Yenilmez, Sarsılmaz!" (Invincible, unsinkable!) şarkısı. Bayan van Hopper karakterinde, damatlar Giles ve Beatrice'in asilzade atışmalarında ("The Old Country Ways") büyük bir eğlence var. Ayrıca, tam da Rebecca'nın ceset krizinin ortasında –ki bu Daphne'yi şok edebilirdi– Alex James-Ward'un canlandırdığı Favell'den, o arsız kareli takımıyla müzikhol tarzı beklenmedik bir şov geliyor. Gerçi Daphne bir röportajında Rebecca'nın sadece "bir evre" olduğunu söylemişti.

Richard Carson ve Lauren Jones. Fotoğraf: Mark Senior

Ancak diğer her açıdan roman titizlikle takip ediliyor; Sulh Hakimi Albay Julian'dan zavallı deli Ben'e kadar en ünlü replikler ve olaylar zarifçe işlenmiş. Lauren Jones, ikinci Bayan de Winter rolünde ufak tefek ve tatlı bir vasatlık sergiliyor. Sesi özellikle sakin ve başarılı parçalarda harika; ancak Kunze ve Levay ona o kadar çok 'belting' (yüksek perdeden) kreşendo vermişler ki yanımdaki arkadaşım "Lanetli FROZEN etkisi!" diye mırıldandı. Kara Lane, Bayan Danvers olarak simsiyah bir heybet abidesi; muazzam performansıyla kesinlikle en büyük alkışı o topladı. Müzik genel olarak akılda kalıcı olmasa da zengin ve romantik; 18 kişilik orkestranın fırtına müzikleri ve dramatik, film tadındaki akorları etkileyici.

Fakat asıl keyif toplu sahnelerde! Bana fazla iyimser diyebilirsiniz ama ekibin sahnede harika vakit geçirdiği şovlara bayılıyorum. Bu enerji bulaşıcı ve eski Players Theatre binasının (Charing Cross Theatre) güzelliği de burada; oyuncuların koridorlarda koşturup koltukların arasından geçmesine nadiren karşı koyulabiliyor. Ekip başlangıçta Manderley çalışanları olarak karşımıza çıkıyor; romandaki korkulara paralel olarak yeni Bayan de Winter'ı küçümsedikleri coşkulu bir parça seslendiriyorlar. Sonra gemi kazası fırtınasında balıkçılar ve cankurtaranlar olarak, ardından sorgu sahnesinde heyecanlı komşular olarak karşımıza çıkıyorlar. Ne zaman o melankolik çiftten biraz sıkılsak, korolar enerjiyi sihirli bir şekilde yükseltiyor. Bu arada, bir West End tiyatrosu için bilet fiyatları gayet makul. Düzgün bir koltuk için 25 sterlin, daha ne olsun? Keyif aldım.

Rebecca, 18 Kasım 2023 tarihine kadar Charing Cross Theatre'da sahnelenmeye devam ediyor.