ELEŞTİRİ: That Man, Hippodrome Casino ✭✭✭✭

That Man (Atölye Çalışması)

Hippodrome Casino

20 Eylül 2016

4 Yıldız

Caro Emerald'ın müziğine tutkun olan herkes, onun şarkılarını dramatik bir kurgu içinde sunan bir ziyafet niteliğindeki That Man'e bayılacaktır.  Müziğini henüz tanımayanlar veya henüz ikna olmamış olanlar ise, 4 kişilik şık bir orkestra ve müzik direktörü Iain Vince-Gatt eşliğinde, 10 kişilik bir kadronun sergilediği bu enfes performansla büyülenecekler.  Sanatçının şarkılarını bir araya getirip bir hikaye içerisinde sunma fikri Wendy Gill'den çıkmış; kendisi birkaç yıldır yönetmen Paul Boyd ile birlikte tam da bunu yapan bir senaryo üzerinde çalışıyor.  Şimdi Wendy, orijinal konseptinin Arts Council (Sanat Konseyi) tarafından finanse edilen bir haftalık geliştirme sürecini tamamladı; Paul, Matcham Room'un o küçük sahnesi için anlatıyı yönetti ve Anthony Whiteman müzikal numaraların koreografisini üstlendi.  Dün, eserin tamamı iki kez sahnelendi: önce davetli sektör profesyonellerine, ardından 150 kişilik salonu dolduran ve sunulan bu güzelliği alkışlarla karşılayan halka.

80 dakikalık oyun süresinin ana odak noktası, 17 şarkıdan oluşan repertuvardı.  Bu şarkılar, sahnenin önündeki 40'lar tarzı 3 sabit mikrofonda müthiş bir kadro tarafından seslendirildi.  Her ne kadar 'yönetmen' koltuğunda Paul Boyd olsa da, tüm müzikal numaralar bu sabit pozisyonlardan 'konser performansı' tadında sunuldu.  1950'lerin Londra'sında, tüm karakterlerin yollarının kesiştiği The Flamingo adlı gece kulübünde tutunmaya çalışan Arjantinli başrol Rosa rolünde Sabrina Aloueche; Susan adında neşeli bir genç kızı canlandıran Rhiannon Chesterman; beyazların entrikalarını görüp onlara yardım etmek için elinden geleni yapan, çok daha ruh dolu temizlikçi Grace rolünde Treyc Cohen; şaşırtıcı derecede cana yakın bir borsa simsarı Chas rolünde Scott Cripps; Flamingo'nun yerleşik yıldızı olan ve konumu Rosa'nın yükselişiyle tehdit edilen Kasha rolünde Kate England; evde hasta annesiyle yaşayan, kendine bir eş bulamayan ve annesinin mirasını devredeceği çocuk hasreti çeken sempatik borsa simsarı Raymond rolünde Christopher Howell; haylaz bir serseri rolünde Jonny Labey; 50’lerin evlilik kurumunun vücut bulmuş hali olan Barbara rolünde Colette Lennon –ilk perdenin başlarında düğününe katılıyor, sonra iş hayatını bırakıp ev işlerinin tekdüzeliğine alışmasını izliyoruz; dans topluluğunda göz alıcı hareketleriyle Olive Robinson ve Toyan Thomas-Browne; ve kulüp Flamingo'nun Amerikalı patronu Gus'ın sesi olarak David James.  Bu karakterlerin ve durumların çoğu, o dönemin hikayelerinden tanıdık gelecektir.

Tüm karakterler bize Caro Emerald şarkılarını söylüyor ve bu da ticari kayıt dünyasının en iyilerinden oluşan 13 farklı yazarın emeği demek.  Burada, Caro'nun imzası olan retro-50'ler şıklığına sadık kalarak, dönemin eserlerine yakın bir pastiş tadı veren çalışmalar sunuyorlar ve sanatçının o büyüleyici sesini (belki Lily Allen ve Amy Winehouse karışımı) en iyi şekilde yansıtıyorlar.  Yazar sayısının fazlalığı farklı seslerin birbiriyle çeliştiği hissini uyandırabilir, ancak şarkıcının son derece özgün ve sıra dışı vokal nitelikleri sayesinde bu durum harika bir bütünlük kazanıyor.

Wendy Gill'i cezbeden de işte bu sesti.  Ancak, diskografisinin bu dramatik temsilinde, o belirli birleştirici unsura doğrudan sahip değiliz.  Bunun yerine, Gill'in birçok farklı yaratıcı yeteneğin eserlerini seslendiren çok sayıda karakterin sergilediği farklı ses ve ruh hallerinden tutarlı bir bütün oluşturmasına güveniyoruz.  Bu durum kendine has zorluklar barındırıyor.  Benzer türdeki 'Mamma Mia' gibi oyunlara bakabiliriz (öğrendiğim kadarıyla Gill bu şovu henüz izlememiş) ve orada çok daha basit bir problemin mucizevi bir şekilde çözüldüğünü görürüz: ancak o şovda sadece iki yazarın, Benny ve Bjorn'un imzası var.  Burada ise durum öyle değil.  Gill, çok sayıda yaratıcı sesi ve stili harmanlamak gibi zorlu bir görevle karşı karşıya ve şu an için –muhtemelen– bu sürecin tam anlamıyla tamamlanması için katetmesi gereken bir yol var.

Yine de, tüm gösterinin metnini, müziğini, sözlerini ve koreografisini öğrenmek, prova etmek ve mükemmelleştirmek için sadece bir haftaları olduğu düşünülürse, kendilerini muazzam bir şekilde kanıtlayan kadrodan enfes bir eğlence izledik.  İngiltere'nin müzikal tiyatro sanatçılarının kalitesiyle ünlü olması boşuna değil: bu ekip, hafızalarda yer edecek bir yıldızlar kadrosu ortaya çıkardı.

Prodüksiyon fotoğrafları: Darren Bell

THAT MAN HAKKINDA DAHA FAZLASINI ÖĞRENİN