ELEŞTİRİ: Aslan, Cadı ve Gardırop, West Yorkshire Playhouse ✭✭✭✭✭

Alan Francis, Lucy Tuck, Cora Kirk, Michael-Jean Marain ve Patricia Allison. Aslan, Cadı ve Gardırop

West Yorkshire Playhouse

Beş Yıldız

Noel 2019'da Londra Bridge Theatre'da

Noel büyüsünün bir parçası da hikâye anlatmaktır; Scrooge ve 'Şahane Hayat'tan 'Kardan Adam' ve 'Call the Midwife' Noel özel bölümlerine kadar, dışarıda fırtınalı kış gecesi hüküm sürerken şömine başında anlatılan sıcak hikâyelerdir bu. Günümüzde bu masalların, en azından çocuklar için, giderek kısalan, CGI harikası tantanalı görüntülerle hazır bir şekilde sunulduğu ve hayal gücünün köreldiği bir dünyada, Sally Cookson'ın West Yorkshire Playhouse'daki 'Aslan, Cadı ve Gardırop' prodüksiyonu ferahlatıcı ve sürükleyici bir soluk sunuyor. Bu sadece benim gibi yorgun bir eleştirmen için değil, Playhouse'un Quarry Sahnesi'ni dolduran ve oyunu pür dikkat izleyen her yaştan izleyici için de geçerli.

Beyaz Cadı rolünde Carla Mendonca

Cookson'ın sihirli prodüksiyonu bizi elinden tutup bir imgeler ve masallar dünyasına götürüyor. C.S. Lewis'in ustalıkla kaleme aldığı Narnia topraklarını ve oradaki iyi-kötü büyüleri anlatan hikâye, kolektif çocukluk hafızamızda kutulardan, sandalyelerden ve çarşaflardan dünyalar yarattığımız o yerle doğrudan bağ kuruyor. Oyunun başından itibaren, tahliye kartlarımızı kontrol eden 1940'ların memurları eşliğinde bu diyara çekiliyoruz; valizlerden vagonları ve oyuncak lokomotifi olan fantastik bir trenle tepeleri aşıyoruz. Tipi, ağaçlar ve kar yığınlarından oluşan Narnia manzarasının sadece kumaşlar, kağıtlar ve kusursuz koreografiye sahip oyuncularla yaratılması, en karmaşık CGI teknolojilerini bile gölgede bırakacak seviyede. Karşımıza hırka ve süveter giymiş porsuklar, tilkiler ve kunduzlar çıkıyor, sonra da acımasızca beyaz örtülü taştan heykellere dönüşüyorlar; geyikleriyle birlikte pagan tarzı bir Noel Baba ve devasa gölgeli, ürkütücü iblisler ordusu da onlara eşlik ediyor.

Maugrim rolünde Ira Mandela Siobhan

Tüm bu görselliğin içinde izleyicinin katılımı asla unutulmuyor; şovun çeşitli anlarında sürece dahil olmanız gerekiyor. Özellikle de Narnia'nın zalim hükümdarının sonunu müjdeleyen baharın gelişini simgelemek için, demin bahsettiğim yeşil tahliye kartlarının taze yapraklar gibi sallandığı sekans oldukça etkileyici.

Elbette bu büyülü sahneler, bu dünyayı var eden, yöneten ve canlandıran güçlü bir oyuncu kadrosu olmasaydı içi boş kalırdı. Patricia Allison, Cora Kirk, Michael Jean-Marain ve John Leader, canlandırdıkları dört çocuk karakteriyle, hiç yapmacıklığa kaçmadan, çocukluğun o merak ve beceriksiz enerji karışımı tonunu mükemmel bir şekilde yakalıyorlar. Carla Mendonca, Iain Johnstone'un Aslan karakterine denk, baskın bir Beyaz Cadı portresi çiziyor. Ancak her iki performans da, hem bir aslanı hem de pagan bir çiçek bahçesini andıran o görkemli, dev kuklanın gölgesinde kalıyor. Cookson ve Adam Peck, Lewis'in kitabındaki anlatının hiçbir zaman görsel şölenin altında ezilmemesini sağlamış; hikâye, metindeki boşlukları ustalıkla birleştirerek tempoyu canlı ve merak uyandırıcı tutuyor. Canlı orkestra ise bu hikâyeye zarif ve kalıcı bir enerji katıyor.

Carla Mendonca (Beyaz Cadı) ve Iain Johnstone (Aslan)

Noel'in büyüsü üzerine çok şey söylenir, şarkılar yazılır ama gerçek büyü, sıradan olanın aniden farklı, güzel ve yabancı bir şeye dönüşmesidir; bu prodüksiyon da bunu başarıyla ve istikrarla gerçekleştiriyor. Program notlarında Sally Cookson, Lewis'in Narnia dünyasıyla ilk karşılaştığında hissettiği merak duygusundan bahsediyor; bu yapımla o merakın çok daha fazla kişiyle paylaşılmasına olanak tanımış.

ASLAN, CADI VE GARDIROP BİLETLERİ İÇİN TIKLAYIN - LONDRA NOEL 2019-20