INTERVIEW: John Du Prez over Monty Python's Spamalot

John Du Prez en Eric Idle Ontmoet Spamalot-componist John Du Prez in: Het interview dat zó gaat... Hij studeerde Chinees in Oxford, was verbonden aan het Royal College of Music, trad op in Top of the Pops en schreef de filmmuziek voor de Teenage Mutant Ninja Turtles-films. Maar John Du Prez is toch wel het meest bekend en geliefd vanwege zijn komische liedjes die van Spamalot, de musicalcomedy gebaseerd op Monty Python and the Holy Grail, een wereldwijde megahit maakten. Jude Riley sprak met John over zijn werk met de Pythons, het op de hak nemen van Andrew Lloyd Webber en wat een 'spamahoorn' nu eigenlijk is... Je veranderde je naam van Trevor Jones omdat er al een componist met die naam bestond. Hoe ben je op John Du Prez gekomen? Veel artiesten veranderen hun naam omdat het een gevoel van vrijheid geeft. Ik heb een achtergrond in de klassieke muziek en een van mijn favoriete componisten was een 16e-eeuwse Fransman genaamd Josquin Des Prez. Ik dacht: die naam zou goed staan op de aftiteling; het ziet er visueel mooi uit. Rond diezelfde tijd begon ik te spelen bij Modern Romance en zij noemden me John. Dus ik dacht: 'Ja, dit wordt John Du Prez'. Toen we echter met de familie voor een jaar naar de VS verhuisden, zeiden ze daar dat die twee namen geassocieerd werden met bankovervallers en autodieven. Maar zelfs de kinderen wilden hun naam veranderen, dus dat hebben we toen allemaal gedaan. Ik vind het een mooie naam. Wat wilde je vroeger worden?

Toen ik een jaar of acht, negen was, dacht ik dat ik dierenarts wilde worden. Maar ik ontdekte al snel dat je scheikunde nodig had voor dat vak, en wat de scheikundeleraar betreft was het haat op het eerste gezicht. Maar wonderbaarlijk genoeg — dit was een reguliere staatsschool en dat zou je nu niet meer meemaken — had de school een compleet symfonieorkest. Ze vroegen me wat ik wilde spelen en ik zei een signaalhoorn. Ze zeiden: 'die hebben we niet, maar hier zit iets in een tas. Neem het mee naar huis en kijk wat je ervan vindt.' Dus ik nam het mee en het was een Franse hoorn – in onderdelen. Mijn vader zette hem in elkaar en ik leerde erop spelen. Daarna leerde ik trompet, zodat ik jazz kon spelen.

Als je nu een gesprek zou kunnen voeren met je 16-jarige zelf, wat zou je tegen hem zeggen?

Ga niet voor een studiebeurs naar Oxford. Ga direct de muziek in. Ik deed Chinees, een graad in Oosterse Studies, maar ik was 48 uur per week aan het repeteren met orkesten en kamermuziekgroepen en werd eerste hoornist bij het Hong Kong Philharmonic. Op de universiteit las ik klassieke teksten in de oorspronkelijke taal en ik denk dat de Pythons me later alleen serieus namen omdat ik een Oxbridge-diploma op zak had.

Naast het componeren ben je een uitstekend trompet- en hoornspeler. Speel je nog regelmatig?

Ik werk tegenwoordig veel met computers. Voor Monty Python’s Life of Brian heb ik nog alles zelf ingespeeld en nu speel ik nog wel in mijn eigen studio aan huis, maar ik treed nooit meer in het openbaar op.

Wat is een Spamahoorn?

Ah, die wordt bespeeld in de opening van Spamalot. Ik heb hem als grap gebouwd van een stuk koperen waterleiding met een dierenhoorn aan het uiteinde. Ik was altijd al geïnteresseerd in middeleeuwse muziek en de spamahoorn heeft een rauw geluid, perfect om ten strijde te trekken. Maar het geluid was te vreemd – zelfs voor Terry Gilliam...!

In de vroege jaren '80 maakte je deel uit van de succesvolle salsaband Modern Romance en tourde je de hele wereld over. Nog plannen voor een reünie-optreden? Totaal niet, maar ik heb er absoluut geen spijt van. Voor mij was het gewoon een leuke tijd. Ik ben nog steeds goed bevriend met David James (een van de oprichters die ook muziek schreef voor films als Shrek). Wie zijn je professionele helden? 1: The Beatles, 2: John Williams (componist van filmmuziek voor o.a. Star Wars, Superman, Harry Potter) 3: Elton Dean (jazzmuzikant). Ik had een goede klassieke opleiding genoten en speelde ook in jazz-, blues- en soulbands, maar The Beatles lieten me zien hoe je klassieke muziek kon gebruiken in nummers als Eleanor Rigby en Yesterday. Jij en Eric Idle zijn al jaren bevriend. Hoe zijn jullie gaan samenwerken en wat was je eerste reactie op het idee voor Spamalot?

Mijn eerste gedachte was dat het een geweldige titel was. Onze samenwerking begon toen hij me uitnodigde om hem Ko-Ko te zien spelen in The Mikado. Elke avond herschreef hij de tekst van het nummer 'Little List' om het actueel te maken. Hij dacht: als ik dat allemaal voor een ander doe, kunnen we net zo goed zelf iets soortgelijks gaan maken. Destijds schreef ik dingen die nooit geproduceerd zouden worden voor geen cent, dus kwamen we op het idee om de muziek van Monty Python uit te voeren. Dat had nog nooit iemand gedaan. We verzamelden alle grote hits en gaven een optreden in het Getty Museum in Los Angeles. Het werkte zo goed dat we met de show langs dertig Amerikaanse steden tourden. Het publiek vond het geweldig! Spamalot schreven we in drie weken, namen we op in drie weken, en daarna duurde het drie jaar om het in productie te krijgen. Dus in de tussentijd hebben we nóg een tour langs dertig steden gedaan. Toen het eindelijk van de grond kwam, zeiden de mensen van de nationale loterij, Camelot: 'Je mag het geen Spamalot noemen!' Nou ja zeg!

Is er een scène in Spamalot die je nog steeds elke keer aan het lachen maakt?

Er zijn er twee. ‘The Song That Goes Like This’ is een persiflage op al die bombastische Broadway-nummers, in het bijzonder het grote liefdeslied uit Phantom of the Opera waarbij er aan het eind een kroonluchter naar beneden stort. In Spamalot explodeert de kroonluchter op het hoogtepunt van het lied en dat vind ik elke keer weer grappig. Mijn favoriete scène is wanneer Arthur ‘I’m All Alone’ zingt terwijl Patsy de hele tijd vlak naast hem staat, en de Lady of the Lake uiteindelijk opkomt om te zeggen dat hij helemaal niet alleen is, omdat zij er al die tijd al was.

Bij het noemen van de naam Andrew Lloyd Webber in Spamalot houdt de cast de oren dicht en schreeuwen ze het uit van de pijn. Heb je Lord Webber ooit ontmoet? Kunnen jullie het met elkaar vinden en kan hij de grap waarderen?

Ik heb de grote man nooit ontmoet, dus ik weet niet hoe hij erover denkt, maar zoals ze zeggen: nabootsing is de oprechtste vorm van vleiarij...

Komen ideeën voor muziek je gemakkelijk aanwaaien of moet je jezelf dwingen om te gaan zitten schrijven?

Alle schrijvers moeten discipline hebben, dus ik ga de studio in, doe de deur dicht en kom 'in de zone'. Ik werk graag door, maar ik merk dat de beste ideeën vaak op de meest vreemde momenten ontstaan. Vaak komen ze bij me op in de trein. Of ik ga slapen en als ik wakker word, is het er ineens.

Als je terugkijkt op je lange en indrukwekkende carrière, op welk werk ben je dan het meest trots?

Nou, dat zijn er drie of vier. Spamalot natuurlijk, en ik ben erg gesteld op A Fish Called Wanda. Ik heb de muziek van Teenage Mutant Ninja Turtles 1 geremixt en breng die uit op vinyl, en ik vond het geweldig om de muziek te schrijven voor de tweede reeks van de BBC-kinderserie Clangers, waarvoor Michael Palin de stem deed. Michael en ik hebben dat allebei gedaan voor onze kleinkinderen.

Wat zou je nog heel graag willen doen?

Gewoon doorgaan. Ik voel me erg fris en heb volop ideeën. Ik woon weer in mijn geboortestad Bath en heb daar een studio gebouwd. Ik heb het nog nooit zo druk gehad. Er gebeuren veel spannende dingen – maar daar kan ik nog niets over zeggen...!

SPAMALOT UK TOUR SCHEMA