RECENSIE: The 25th Annual Putnam County Spelling Bee, Drayton Arms ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert William Finns The 25th Annual Putnam County Spelling Bee, gepresenteerd door MKEC Productions in het Drayton Arms Theatre.

The 25th Annual Putnam County Spelling Bee

Drayton Arms Pub Theatre,

31 mei 2018

5 Sterren

Boek Nu

Er is een grote nieuwe sensatie in de stad, en zijn naam is Adam Haigh. Voor het eerst combineert dit jonge en aanstormende talent zijn gaven als regisseur en choreograaf door deze magnifiek frisse en bruisende musical over een lokale spellingwedstrijd op school volledig zelf te ensceneren. Het resultaat is een absolute voltreffer. Vanaf het allereerste moment dat Elizabeth Chadwick (als de bazige maar sympathieke docente Rona Lisa Perretti) in de deuropening verschijnt, tot aan de energieke kluwen van kinderen in bontgekleurde kleding (kostuums worden niet vermeld, maar het decorontwerp is van Victoria Francis) en het laatste opzwepende koorstuk: Haigh laat je geloven dat je naar een grote productie in een West End-theater kijkt.

Hij heeft natuurlijk het geluk dat hij kan beschikken over het fantastische MKEC Productions – het huisgezelschap van dit fringe-theater en het geesteskind van Chadwick en Marc Kelly. Met deze indrukwekkende stap in hun ontwikkeling als onafhankelijke producenten van doordachte revivals van relatief recente werken, lijken ze hun volwassenheid te hebben bereikt. Elk onderdeel van deze show levert de hoogste standaard, en de combinatie van al dit uitmuntende werk is onweerstaanbaar.

Van alle briljante keuzes die aan dit succes ten grondslag liggen, is de perfecte casting misschien wel de meest schitterende. Maar liefst 400 kandidaten meldden zich aan voor deze productie, van wie er 70 werden uitgenodigd voor audities. Wat we hier zien is niet alleen de absolute top, maar een team dat nauwelijks beter in balans of meer op elkaar ingespeeld had kunnen zijn. Michael Watson-Gray speelt Douglas Panch, de andere docent die samen met Chadwick de avond vaart geeft met gevatte dialogen en volop actuele grappen en g देवेंद्र. En Chadwick heb ik nog nooit zo goed horen zingen: ze is een genot om naar te kijken. De show ging in 2005 in première en voelt nog steeds fris aan; niets aan het eenvoudige uitgangspunt is verouderd, al zijn die slimme, terloopse opmerkingen essentieel om de glans er perfect op te houden.

En waarom? Nou, niet in de laatste plaats omdat binnen de eerste paar minuten van de show – tijdens het eerste van songwriter William Finns vele vernuftig gecomponeerde en elegant geformuleerde nummers – vier toeschouwers het podium op worden gehaald om de gelederen van de jonge deelnemers te versterken. Wees gewaarschuwd: sommigen van hen moeten een aanzienlijke tijd op het podium blijven staan en meedoen aan de muzikale nummers, de dialogen en natuurlijk de zware beproevingen van de wedstrijd zelf. Dit is duidelijk bedoeld om de ervaring op het podium te versmelten met ons eigen lot in het hier en nu; het gaat er absoluut niet om goedkope grappen te maken ten koste van het publiek. Het publiek is er dol op en beloont elk spoortje participatie met een daverend applaus. Een andere 'volwassen' rol wordt prachtig vertolkt door de bariton Inti Conde als de louche conciërge, die momenteel aan zijn re-integratie werkt en helpt bij het verloop van de wedstrijd in de gymzaal.

In een feestelijke stemming duiken we in het leven van de kinderen: Aaron Jenson speelt Chip Tolentino, de voormalige kampioen die zijn titel probeert te heroveren; Lottie Johnson is de licht slissende Logainne Schwartzandgrubenniere (als iemand wil controleren of die achternaam echt bestaat, geeft dat een heel nieuwe betekenis aan het woord 'nerd'); de brave padvinder van de bende is Leaf Coneybear, gespeeld door Danny Whelan; en de heldhaftige tenor van T J Lloyd klinkt luid en zuiver als de excentrieke William Barfee. Jeannie May zet een streng autoritaire Marcy Park neer en Thea Jo Wolfe is de eeuwig schipperende Olive Ostrovsky. Al deze strijders op het slagveld van de jeugd dragen meer of minder 'interessante' bagage met zich mee, wat hen onderscheidt van de veilige conventies van vroeger. Ze zijn de wegbereiders voor de 21e eeuw, waarin allerlei verschillen en alternatieven voor de oude maatschappelijke normen juist de kenmerken zijn waaraan we hen herkennen. De show, en de wedstrijd waar ze aan meedoen, gaat dan ook minder over het correct spellen van woorden en meer over hoe ze hun leven vormgeven. Zo krijgt een grappige, terloopse opmerking als 'Heb je ooit eerder een gymzaal boven een kroeg gezien?' plotseling een krachtige resonantie: het herinnert ons eraan dat dit over zoveel meer gaat dan over de titel alleen.

De muziek – en wat een prachtige muziek is het – wordt in goede banen geleid door de voortreffelijke muzikaal leider Kieran Stallard, die er alles aan doet om ons ervan te overtuigen dat zijn kleine elektrische piano in feite een voltallig orkest is. De individuele nummers komen stuk voor stuk heerlijk aan, en het ensemble zingt de vele harmonieën met verbluffende beheersing en plezier. Andy Hill wordt vermeld als 'technical manager', wat ongetwijfeld betekent dat de voortreffelijke belichting van zijn hand is. Voor zover ik kon horen, werd er geen gebruik gemaakt van stemversterking, ook al fungeert een microfoon als belangrijk rekwisiet. J Mark Pim verzorgde de video's op de tv-schermen. Al deze namen verdienen lof voor hun bijdrage. Maar de grootste eer gaat naar de uitmuntende keuze voor deze regisseur-choreograaf, van wie we zeker weten dat hij met deze productie de eerste stap zet in wat een lange en indrukwekkende carrière in die nieuwe rol belooft te worden.

Wacht dus niet te lang met boeken: deze mag je niet missen.

Tot 16 juni 2018 in het Drayton Arms Pub Theatre

Foto's met dank aan Alex Harvey-Brown van Savannah Photographic

BOEK NU VOOR THE 25TH ANNUAL PUTNAM COUNTY SPELLING BEE