RECENSIE: Dear Brutus, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt JM Barrie's zelden opgevoerde fantasie Dear Brutus in het Southwark Playhouse

Edward Sayer en Batshsheba Piepe in Dear Brutus. Dear Brutus

Southwark Playhouse

Vier sterren

Boek Nu

Peter Pan is een gevestigde kerstfavoriet, maar bedenker JM Barrie verkende alternatieve werelden in een ander, veel minder bekend stuk: Dear Brutus. Het werd voor het eerst opgevoerd in 1917 – meer dan tien jaar nadat Peter voor het eerst ons leven binnenvloog – en is nu door theatergezelschap Troupe hernomen ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van de West End-première. Net als Jerome K. Jerome's fantasie uit 1908, The Passing of the Third Floor Back (momenteel te zien in de Finborough), was Dear Brutus in zijn tijd een enorme hit, maar is het op sommige punten minder goed verouderd. Regisseur Jonathan O’Boyle is de uitdaging echter met verve aangegaan en heeft een heerlijke productie neergezet vol humor, doorspekt met momenten van melancholie.

Het verhaal draait om acht gasten die door de mysterieuze eigenaar Lob zijn samengebracht in een landhuis. Samen met de butler blijkt dat velen van hen kampen met spijt over keuzes uit het verleden. Terwijl de zonnewende nadert, verschijnt er een magisch bos dat hen de kans biedt om te ontdekken 'wat had kunnen zijn' en hun ware ik te leren kennen – in voor- en tegenspoed. Zoals de titel al suggereert, onderzoekt het stuk de waarheid achter de regel van Cassius uit Shakespeare's Julius Caesar: "The fault, dear Brutus, is not in our stars but in ourselves."

Venice van Someren in Dear Brutus

Barrie zinspeelt regelmatig op Shakespeare's bosromantiek, in het bijzonder A Midsummer Night's Dream met zijn partnerruilende geliefden en de ondeugende Puck, die heel goed nog steeds chaos zou kunnen veroorzaken als de guitige Lob. In Dear Brutus zijn de geliefden de overspelige Jack Purdie, zijn vrouw Mabel en minnares Joanna Trout, met verve gespeeld door Edward Sayer, Bathsheba Piepe en Charlotte Brimble. Of het nu volledig Barrie's oorspronkelijke bedoeling was of niet, hun drama wordt gebracht met vette humor in een overdreven stijl die grenst aan parodie. Gelukkig wordt dit in evenwicht gebracht door subtielere humor, met name van Emma Davies en Miles Richardson als het ongelukkig getrouwde stel Alice en Will Dearth. Hun droomachtige ervaring in het bos vormt het hart van het stuk en zorgt voor de meest aangrijpende momenten, samen met ontroerende vertolkingen van Josie Kidd en James Woolley als een toegewijd ouder echtpaar en Venice van Someren als een meisje dat door de midzomermagie is opgeroepen. Er is ook sterke komische ondersteuning van Helen Bradbury als Lady Caroline en Simon Rhodes als de butler – wat doet denken aan een andere klassieker van Barrie, The Admirable Crichton – en Robin Hooper als de elfachtige Lob.

Emma Davies en Miles Richardson in Dear Brutus

Zonder de hulp van CGI is de overgang van een Edwardiaanse salon naar een magisch bos vindingrijk en abstract vormgegeven, dankzij de cast, regie, het decorontwerp van Anna Reid, het licht van Peter Harrison en het geluidsontwerp en de muziek van Max Perryment – aangevuld met een gulle strooiing van veelkleurige bloemblaadjes. Met zijn mix van magie en komedie is dit een trefzekere herneming die vermakelijk escapisme biedt. Hoewel het zich afspeelt tijdens de midzomernacht, is het een perfect tegengif voor de winterse kou.

Te zien tot en met 30 december 2017

BOEK TICKETS VOOR DEAR BRUTUS IN HET SOUTHWARK PLAYHOUSE