RECENSIE: Equus, Theatre Royal Stratford East, Britse Tour ✭✭✭✭

Danny Coleman-Cooke bespreekt de herneming van Peter Shaffers Equus door English Touring Theatre en Theatre Royal Stratford East, aan de start van hun Britse tournee.

Zubin Varla (Martin Dysart), Ethan Kai (Alan Strang), Syreeta Kumar (Dora Strangehorse) en Robert Fitch (Frank Strangehorse) in Equus. Foto: The Other Richard Equus Theatre Royal Stratford East

26 februari 2019

4 sterren

Equus Britse Tournee Speelschema - Boek Tickets

Ben Hur, Equus, War Horse; door de decennia heen zijn onze paardenvrienden een vast onderdeel van het toneel geworden (ze zijn dan ook wat eleganter dan het zelden gedramatiseerde varken).

En nooit eerder werd het paard zo dynamisch neergezet als in deze prachtige bewerking van de klassieke tekst van Peter Shaffer.

De traditionele draadmaskers zijn ingeruild voor een meer naturalistische aanpak, met bezielde bewegingen die de geest en de motoriek van deze edele dieren perfect vangen.

Ira Mandela Siobhan (Paardman Nugget) en Ethan Kai (Alan Strang) in Equus. Foto: The Other Richard

We maken kennis met de getroebleerde tiener Alan Strang, die naar psychiater Dr. Dysart wordt gestuurd nadat hij op onverklaarbare wijze zeven paarden de ogen heeft uitgestoken. Terwijl de dokter worstelt met zijn eigen persoonlijke problemen, ontrafelt hij langzaam Alans opmerkelijke verhaal.

Hoewel het verhaal niet meer zo schokkend is als bij de première in 1973, voelt het nog steeds fris aan en zit het vol inzichten over de menselijke psyche. Hoewel sommige monologen van Dysart neigen naar het langdradige en melodramatische, is de dialoog scherp en zijn er momenten van geweldige humor (vooral na een komische wending in de tweede helft).

Syreeta Kumar (Dora StrangHorse), Zubin Varla (Martin Dysart) en Ethan Kai (Alan Strang) in Equus. Foto: The Other Richard

De vertolkingen zijn van de hoogste plank, met Ethan Kai die de cast op briljante wijze aanvoert als Alan Strang. Aanvankelijk gesloten, opent hij zich en toont hij een enorme diepgang en bereik, waardoor je oprecht medelijden krijgt met zijn verwarde geestestoestand, ondanks zijn gruwelijke daad.

Het was even schakelen toen ik Zubin Varla al op het toneel zag zitten bij binnenkomst, aangezien ik hem voorheen alleen als Judas in Jesus Christ Superstar had zien schitteren. Maar hij was formidabel als Dr. Dysart; hij wist de droge humor en de ellendige zelftwijfel feilloos uit de tekst van Shaffer te filteren.

Ethan Kai (Alan Strang) in Equus. Foto: The Other Richard

Ook was ik onder de indruk van het sterke spel van Robert Fitch als Alans koppige en onbuigzame vader, die worstelt met de uitdagingen van het opvoeden van een tiener in combinatie met zijn dogmatische principes.

De handelingen vinden plaats op een sober en klinisch decor, omringd door gordijnen in medische stijl, die aan het einde van het stuk tot een spectaculaire ‘coup de théâtre’ leiden.

De choreografie was de hele voorstelling door betoverend, met lof voor bewegingsregisseur Shelley Maxwell en de antropomorfe vertolking van Ira Mandela Siobahn als Nugget, Alans lievelingspaard.

Met relevante thema's als religie, ouderschap en psychiatrie, blijft dit een stuk dat vandaag de dag net zo actueel is als bij de opening bijna vijftig jaar geleden.

Dankzij een uitstekende cast en de sterke regie van aanstormend talent Ned Bennett, is dit werkelijk een frisse blik op een Britse klassieker.

EQUUS BRITSE TOURNEE SPEELSCHEMA