RECENSIE: The Musical Of Musicals, Above The Stag Theatre ✭✭✭✭✭

Julian Eaves recenseert ‘The Musical of Musicals’ van Joanne Bogart en Eric Rockwell, nu te zien in het Above The Stag Theatre in Vauxhall.

Foto: PBG Studios The Musical of Musicals Above The Stag, 23 november 2018 5 sterren Boek Nu Een revue goed neerzetten is een ware kunst: je hebt simpelweg het beste script, de beste partituur, de beste cast, de beste regisseur en choreograaf, en de beste ontwerper, belichting en geluid nodig – de rest gaat dan vanzelf. Dat is precies het geval bij deze schitterende parel van een voorstelling, die momenteel de musicalkenners in vervoering brengt in de intieme speelruimte van dit nieuwe theater. Voor degenen die dit gezelschap nog kennen van hun vorige adres onder een andere spoorboog: deze ruimte is vrijwel even groot, waardoor de trouwe achterban van de befaamde LGBTQ+-schouwburg van de hoofdstad zich direct thuis voelt. En zo hoort het ook. Dit is theater voor de echte liefhebber: een vijfdelig portret vol parodieën op toonaangevende musicalmakers, waarbij elke akte hetzelfde verhaal vertelt, maar dan vakkundig gegoten in de stijl en nuances van de oorspronkelijke grootheden. Foto: PBG Studios Als eerste is Rodgers en Hammerstein aan de beurt; een verstandige keuze voor een heldere uiteenzetting van het clichérijke verhaal, dat daarna in steeds gekkere vormen wordt herhaald. De muziek van Eric Rockwell en de teksten van Joanne Bogart (die ook samen het script schreven) zijn feilloos in hun analyse van de eigenaardigheden van de Williamson-heren. In de gracieuze handen van nieuwkomers Charlotte Christensen, Sev Keoshgerian en Cecily Redman, en de wellicht net iets meer ervaren James Thackeray, worden ze getrakteerd op heerlijk treffende en bloedserieuze interpretaties. Ze worden met kennis van zaken en vol overgave begeleid door muzikaal leider Simon David (eveneens een vaste waarde hier). Choreograaf Carole Todd bezorgt ons eindeloos plezier, inclusief een briljant micro-ballet met enkele van de meest iconische bewegingen uit de epische finale van de eerste akte van 'Oklahoma!'. De regie van Robert McWhir blijft echter altijd glashelder; met zijn vier spelers creëert hij een voortdurend veranderende parade van opstellingen, waardoor we blijven geloven in de onzin terwijl we erom lachen. Foto: PBG Studios En gelachen wordt er zeker. Voor wie thuis is in het musicalrepertoire, volgen de grappen elkaar in hoog tempo op. In de tweede 'akte' zien we een vlijmscherpe ontleding van Sondheim, gesitueerd in een chic appartementencomplex in New York genaamd 'The Woods'. We horen de sirene uit 'Sweeney Todd' loeien, waarop de hoofdrolspeler reageert: 'De deurbel'. De observatie is vlijmscherp, droger dan een martini en volkomen charmant, terwijl het onderwerp tegelijkertijd genadeloos op de hak wordt genomen. Het is niet voor niets, zo voel je, dat de grote meester zelf zich altijd heeft verzet tegen de 'parodie' als genre. Hij weet waar hij over spreekt. Zelfs als je de achtergrondkennis mist, zoals mijn buurman, zul je gecharmeerd zijn door de levendigheid en het vlotte plezier. We sluiten de eerste helft af met een moedige stap in de overdadig gekostumeerde wereld van Jerry Herman – het land van de stralende lach en blinkende tanden. Inclusief razendsnelle kostuumwissels en opkomsten bovenaan de trap om applaus te oogsten alsof het vloeibaar goud is. Stewart Charlesworth zorgt voor het multifunctionele decor en de slimme, flexibele kostuums. Jack Weir, een specialist van het huis, zet alles perfect in het licht. Na een pauze zijn we terug voor meer, in de vorm van Andrew Lloyd Webber en tot slot Kander en Ebb’s litanie van de zonden van succes. Eigenlijk lijken de schrijvers niet zozeer de auteurs zelf te bespotten, maar eerder onze eigen obsessie met hen en ons vermogen om bijvoorbeeld de Phantom te laten versmelten met Evita alsof ze echt in hetzelfde verhaal thuishoren. Want in zekere zin doen ze dat ook: ze horen bij ons verhaal, het verhaal van onze liefdesaffaire met de musical. En waar kun je die magnifieke obsessie beter doorgronden dan in het komische miniatuur-universum van deze 'show of shows'?

TICKETS VOOR THE MUSICAL OF MUSICALS