RECENSIE: Romeo And Juliet, Garrick Theatre ✭✭✭✭

Lily James als Juliet en Richard Madden als Romeo. Foto: Johan Persson Romeo And Juliet Garrick Theatre

8 juli 2016

4 Sterren

Meer Info | Boek Tickets

‘Romeo and Juliet’, William Shakespeares tragische klassieker over verboden liefde, brengt Lily James en Richard Madden opnieuw samen. Voor de voorlaatste productie van Kenneth Branagh's theaterseizoen in het Garrick wacht hen echter een bitterder lot dan in hun sprookjesachtige Cinderella uit 2015.

Met een overvloed aan stijl en klasse situeren Branagh en Rob Ashford deze bewerking in het Verona van de jaren 50 – een land dat nog herstellende is van de oorlog terwijl families vechten voor een stabiele toekomst. Keurige heren in pak en dames in modieuze polkadotjurken nippen van hun espresso's. De her en der klinkende begroetingen in het Italiaans, gecombineerd met de imposante marmeren zuilen van Christopher Oram en het lichtontwerp van Howard Hudson, creëren een overtuigend decor: je voelt bijna de mediterrane zon op je huid en ruikt de koffie die over de piazza zweeft. Het gevoel van naderend onheil is echter nooit ver weg, aangezien het stuk volledig is gehuld in wit-, zwart- en grijstinten; het sombere luiden van kerkklokken en de sporadische klaagzangen versterken de naderende tragedie terwijl we toezien hoe de 'star-crossed lovers' (spoiler alert!) hun noodlottige ondergang tegemoet gaan.

Derek Jacobi als Mercutio, Richard Madden als Romeo en Jack Colgrave Hirst als Benvolio. Foto: Johan Persson

“Romeo, Romeo, wherefore art thou, Romeo” kreeg een nieuwe lading toen bekend werd dat Richard Madden wegens een enkelblessure niet kon spelen. Het resulteerde in een voelbare vlaag van teleurstelling in de zaal. Als Game of Thrones-fan wilde ik niets liever dan 'The King in the North' getransformeerd zien worden tot een door liefde verteerde Romeo. Hoewel ik de teleurstelling begrijp wanneer een grote naam verstek moet laten gaan, hebben we de neiging om beroemdheden als meer dan menselijk te zien, terwijl ze dat natuurlijk gewoon wel zijn. Soms vatten ze kou – net als wij. En soms raken ze geblesseerd.

Lily James als Juliet in Romeo and Juliet. Foto: Johan Persson

Tom Hanson, normaal gesproken Paris in deze productie, is een toegankelijke Romeo en geeft het personage een jongensachtige kwaliteit. Tegenover hem staat Lily James (Downton Abbey), een oprechte Juliet. Zij is meer dan een giechelende puber; ze is een herkenbaar jong meisje dat aanvankelijk niets van romantiek moet hebben, maar direct betoverd is zodra ze Romeo ziet. Er is een zeker gebrek aan chemie tussen James en Hanson – ik had de zaal graag willen verlaten vol mijmeringen over hun passie, maar die diepe connectie voelde ik niet. Desondanks is de beroemde balkonscène speels en slim geregisseerd: Juliet drinkt uit een fles champagne, dronken van de bubbels en de nieuwe gevoelens die in haar ontwaken. De scène zit vol ongemakkelijke ondertonen en charmante imperfecties die horen bij een eerste verliefdheid. Dat een jong stel na één ontmoeting al zo hartstochtelijk voor elkaar kiest kan tegenwoordig wat ongeloofwaardig overkomen, dus deze aanpak is een intelligente keuze die aansluit bij een hedendaags publiek. Deze Romeo en Juliet zijn niet overdreven sentimenteel; ze zijn (vooral James) oprechte versies van twee verliefde zielen.

Ansu Kabia als Tybald en Derek Jacobi als Mercutio. Photo: Johan Persson

En dan is er Sir Derek Jacobi als Mercutio: betoverend en prachtig welbespraakt met een Queen Mab-monoloog die barst van de verbeeldingskracht. De taal van Shakespeare klinkt bij hem zo natuurlijk dat het wel zijn moedertaal lijkt. Het leeftijdsverschil met zijn jongere metgezellen stoorde me geen moment; hij had prima een ouder familielid kunnen zijn – een roekeloze (en bij vlagen flamboyante) oom wellicht. Jacobi is voor mij het absolute hoogtepunt, met zijn fabelachtige humor en de sarcasme die hij subtiel in zijn teksten weeft. Zijn Mercutio is nonchalant en benadert het duel met de Tybalt van Ansu Kabia met een speelse onschuld, wat zijn dood aangrijpender maakt dan die van de geliefden zelf. Jacobi, een man die zelfs het alfabet nog boeiend kan laten klinken, vult het hele podium met zijn aanwezigheid en wordt node gemist in de tweede akte.

Meera Syal als de Min en Lily James als Juliet. Foto: Johan Persson

De veelzijdige teksten van William Shakespeare zijn als boetseerklei, altijd bereid om in een nieuwe vorm gegoten te worden. De visie van Branagh en Ashford is heerlijk stijlvol en modieus verfijnd. Shakespeare blijft een uitdaging voor zowel acteur als publiek door de dwalende poëtische dialogen, en er zijn momenten waarop de tekst wat aan kracht verliest. Dit wordt echter ruimschoots goedgemaakt door acteurs als James, een angstige Juliet die vreest voor haar noodlot, en de spitsvondigheden van de (bijna menopauzale) min van Meera Syal. De prijs van een ticket is het meer dan waard; ik zou alleen al voor Jacobi en het sfeervolle Verona uit de jaren 50 zo weer teruggaan, hoe gedoemd het ook moge zijn.

‘Romeo and Juliet’ is nog tot en met 13 augustus 2016 te zien in het Garrick Theatre.

BOEK NU TICKETS VOOR ROMEO AND JULIET

Het ensemble van Romeo and Juliet. Foto: Johan Persson