RECENZJA: Honk, Union Theatre ✭✭✭✭

Obsada spektaklu Honk! Honk!

The Union Theatre

31 marca 2017

Cztery gwiazdki

Zarezerwuj bilety Musical Honk! autorstwa George'a Stilesa i Anthony'ego Drewe'a zasłynął tym, że w 2000 roku pokonał Króla Lwa i Mamma Mia! w wyścigu po nagrodę Oliviera dla najlepszego nowego musicalu. Podczas gdy tamte dwa tytuły świętują właśnie 18-lecie na West Endzie, Honk! powraca w nowej inscenizacji w Union Theatre, przypominając nam, dlaczego krytycy i widzowie pokochali go przed laty. Zainspirowany klasyczną baśnią Hansa Christiana Andersena o Brzydkim Kaczątku, spektakl wypełnia scenę kurczakami, kaczkami, gęsiami i innymi mieszkańcami podwórka. Śledzimy losy młodego, wyśmiewanego Brzydala o brudnych piórkach i kanciastym dzióbku, który uczy się akceptować swoją odmienność i szuka drogi do domu po zgubieniu się w dziczy. Choć show skrojono pod dziecięcą publiczność, dorośli znajdą tu mnóstwo zabawy – od sypiących się jak z rękawa drobiowych żartów i błyskotliwych piosenek, po uniwersalne przesłanie o tolerancji. Twórcy i reżyser podkreślają, że temat ten jest szczególnie aktualny w post-brexitowej Brytanii. Poruszający utwór głównego bohatera, Different, w którym padają słowa: „inność nie jest straszna, inność to nie zagrożenie... dlaczego więc tak trudno nam się dogadać?”, wybrzmiewa dziś równie mocno, co w 1993 roku podczas premiery pierwszej wersji w The Watermill Theatre.

Liam Vincent Kilbride jako Brzydal i Robert Pearce jako Rzekotka w Honk!

W tej nowej odsłonie siedmioosobowa obsada towarzyszy dwuosobowemu zespołowi, grając na instrumentach pasujących do ich postaci, choć nie jest to typowa produkcja typu aktor-muzyk. Artyści brylują w choreografii Lily Howkins i animują lalki Phoebe Hill – szczególnie zapadają w pamięć kaczuszki pomysłowo stworzone z żółtych parasoli i łopatek. Jako ukłon w stronę młodszych widzów pojawiają się wystrzały z pistoletów na wodę i bańki mydlane, choć bez obaw – zmiana garderoby nie będzie konieczna.

Obsada Honk!

Ubrany w gruby, szary zestaw z wełnianą czapką i szalikiem, Liam Vincent-Kilbride jest czarujący jako Brzydal – niewinny i zszokowany światem za swoimi grubymi szkłami okularów. Pochodzący z Fife aktor wykorzystuje swój naturalny szkocki akcent, by jeszcze bardziej podkreślić odrębność bohatera na tle innych zwierząt mówiących z dialektem z Yorkshire. Ellie Nunn zachwyca jako matka Brzydala, Ida; dysponuje potężnym głosem i świetnym wyczuciem komizmu, potrafiąc jednocześnie nadać swojemu wielkiemu numerowi „Every Tear a Mother Cries” taką samą siłę rażenia, jaką mają songi udręczonej pani Johnstone z Blood Brothers. Leon Scott jest przekonująco łobuzerski jako ojciec, Drake, oraz godny zaufania jako dowódca stada dzikich gęsi w stylu „Armii Taty”. Niezdarnym czarnym charakterem jest Kot, zagrany z kocią przebiegłością przez Sama Sugarmana. Reszta obsady błyszczy w wielu rolach: Robert Pearce daje popis komizmu jako irlandzka żaba, a Emily Goad i Emma Jane Morton tworzą nietuzinkowy duet udomowionej kury i kota, przypominający legendarne brytyjskie damy dragu – Hinge i Bracket.

Liam Vincent Kilbride jako Brzydal w Honk! Mimo upływu ponad 20 lat, piosenki Stilesa i Drewe'a wciąż czarują melodyjnością i dowcipnymi tekstami, które stały się ich znakiem rozpoznawczym w takich przebojach jak Betty Blue Eyes, Soho Cinders, nowej wersji Mary Poppins czy obecnym hicie Half a Sixpence. Pod kierownictwem muzycznym Oli'ego Rewa aranżacje są bogate, a jednocześnie klarowne, co pozwala w pełni cieszyć się grami słownymi. Scenografka Emily Bestow sprytnie wykreowała wiejskie podwórko przy użyciu desek, bel siana i pomysłowych rekwizytów. Wszystko to łączy się w nienaganną całość pod okiem reżysera Andy'ego Rooma, dając „jaj-cystyczny” efekt – absolutny majstersztyk dla widzów w każdym wieku.

Spektakl grany do 22 kwietnia 2017. Zdjęcia: Nick Rutter

KUP BILETY NA HONK! W UNION THEATRE

Ciekawostka: Ellie Nunn nie po raz pierwszy udowadnia swój talent na scenie, mając na koncie role na West Endzie, ale jej angaż do roli Idy w Honk! ma szczególne znaczenie. Jest ona córką Trevora Nunna, który wprowadził ten musical na deski National Theatre w 1999 roku, piastując tam funkcję dyrektora artystycznego.