RECENZJA: The Great Wave w Dorfman Theatre przy Teatrze Narodowym w Londynie ✭✭✭✭

Paul T Davies recenzuje sztukę Francisa Turnly'ego „The Great Wave”, którą można obecnie oglądać na deskach Dorfman Theatre w Teatrze Narodowym w Londynie.

Rosalind Cho i Kae Alexander w spektaklu The Great Wave The Great Wave

The Dorfman, National Theatre.

19 marca 2018

4 gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Jesienią 1977 roku z nadmorskich miejscowości i miast Japonii zaczęli znikać ludzie. Niewielu wówczas wiedziało, że zostali oni uprowadzeni przez elitarną jednostkę północnokoreańskich komandosów. Plan polegał na przekonaniu ich do ideologii reżimu i wyszkoleniu na szpiegów działających na rzecz państwa. Gdy ten plan zawiódł, uprowadzeni szkolili północnokoreańskich agentów w zakresie języka i japońskich zwyczajów, by ci mogli uchodzić za Japończyków i infiltrować Koreę Południową oraz inne kraje. Podczas gdy rodziny latami szukały bliskich, milczenie władz skrywało prawdę – urzędnicy wiedzieli o porwaniach, lecz w obawie przed potencjałem rakietowym Korei Północnej próbowali tuszować skandal, dopóki plotki, a potem fakty, nie stały się nie do powstrzymania.

David Yip, Rosalind Chao i Kae Alexander w The Great Wave. Fot. Mark Douet

Pięknie skonstruowana, poruszająca sztuka Francisa Turnly'ego staje się jeszcze bardziej bolesna i przerażająca, gdy uświadomimy sobie, że oparto ją na faktach. Dwie siostry, Reiko i Hanako, zostają rozdzielone, gdy prozaiczna kłótnia sprawia, że Hanako zostaje sama na plaży. Właśnie wtedy uderza wielka fala, a dziewczyna zostaje uprowadzona. Z upływem lat Hanako jest poddawana indoktrynacji, otrzymuje męża i rodzi dziecko – stale żyjąc w strachu przed reżimem i marząc o powrocie do domu, choć stopniowo zaczyna doceniać życie, które jej stworzono. W Japonii jej matka i siostra nigdy nie tracą nadziei i walczą o prawdę. Wspaniała scenografia Toma Pipera faluje niczym morze, płynnie przenosząc nas między Koreą a Japonią.

Kwong Loke i Kirsty Rider w The Great Wave. Fot. Mark Douet

Obsada znakomicie oddaje ducha tekstu. Rosalind Chao w roli matki, Etsuko, to studium godności pełnej wdzięku; kobieta o złamanym sercu, która nigdy się nie poddaje i stara się szanować władzę mimo wszystko. Siła kobiet i potęga miłości zostały w tej inscenizacji oddane po mistrzowsku. Kirsty Rider jako Hanako jest wyśmienita, z pełnym przekonaniem portretując przemianę bohaterki na przestrzeni lat – kroku dotrzymuje jej Kae Alexander jako zadziorna Reiko. Leo Wan w roli przyjaciela i dziennikarza śledczego Tetsuo sprawnie prowadzi narrację, a Vincent Lai jako mąż, Kum-Choi, tworzy wyjątkowo subtelną i wzruszającą kreację człowieka złamanego, który odzyskuje sens życia dzięki Hanako i ostatecznie składa najwyższą ofiarę, by ratować rodzinę. Tuyen Do świetnie wypada jako koreańska „siostra”, a później terrorystka, której działania ujawniają, że Hanako przeżyła.

Leo Wan w The Great Wave. Fot. Mark Douet

Choć w pierwszej części produkcja miejscami ociera się o melodramat, reżyseria Indhu Rubasingham nadaje spektaklowi idealny rytm. Pozwala to na spójne narastanie tytułowej „wielkiej fali” – fali rozgłosu, która przybrała na sile w Japonii od lat 90. aż do dziś – sprawiając, że finałowa kumulacja emocji wybrzmiewa przepięknie. Sztuka robi to, co teatr robić powinien: bierze mało znany dotąd temat, by edukować i poruszać widza poprzez świetną charakterystykę postaci i naturalizm. Dorfman Theatre rozpoczął 2018 rok w takim samym stylu, w jakim zakończył poprzedni – jako doskonałe miejsce dla współczesnej dramaturgii.

Gramy do 14 kwietnia

KUP BILETY NA THE GREAT WAVE W TEATRZE NARODOWYM