ELEŞTİRİ: Beautiful Thing, Above The Stag ✭✭✭✭

Julian Eaves, Above The Stag'in Vauxhall'daki yeni mekanında sahnelenen Jonathan Harvey klasiği Beautiful Thing'i yorumluyor.

Beautiful Thing - Above The Stag. Fotoğraf: PBG Studios Beautiful Thing

Above The Stag,

8 Haziran 2018

4 Yıldız

Hemen Bilet Alın

Bu şahane tiyatronun yeni yuvasına taşınmasını kutlamak için bundan daha iyi bir oyun seçilemezdi.  Yolculuğuna Victoria'da bir barın üst katındaki küçük bir odada başlayan, ardından Vauxhall'da gözden ırak bir demiryolu kemerine sığınan tiyatro, şimdi üçüncü adresine taşındı: Albert Embankment üzerinde, tam MI6 binasının karşısında yer alan; geniş, derin ve tamamen yenilenmiş iki muazzam demiryolu kemeri. Kapısının önünde ağaçlar ve yemyeşil bir çimenlik; hemen arkasında ise içinde şehir çiftliği, gastro-pub ve lüks çay evi barındıran Spring Gardens'ın huzurlu genişliği uzanıyor.  Gerçekten de "güzel bir şey" (beautiful thing).

Yeni mekânda, şu an ilk gösterime ev sahipliği yapan daha büyük ve sabit koltuklu bir salonun yanı sıra, yakında tamamlanacak olan küçük ve esnek bir stüdyo alanı bulunuyor. Ayrıca, kısa süre içinde gün boyu misafirlerini ağırlamaya başlayacak geniş bir bar ile prova ve ofis alanları mevcut.  Londra tiyatro camiası için görkemli bir kazanım olan bu mekan, teknik olarak başkentin en yeni performans alanlarından biri sayılabilir.  Aynı zamanda Vauxhall'ın geçirdiği soylulaşma (gentrification) sürecinin de en yeni başarısı.

Beautiful Thing. Above The Stag. Fotoğraf: PBG Studios

Jonathan Harvey'nin Thamesmead toplu konutlarında filizlenen genç bir aşkı anlatan, eskimeyen 80'ler komedisi, bu sahneyi açmak için çok zarif bir tercih olmuş.  Tasarımcı David Shields, 1960'ların brutalist mimarisini yansıtan devasa bir kutu dekorla mekanın imkanlarını sergileme fırsatı bulmuş. Steven Dexter'ın disiplinli ve titiz rejisiyle uyum içindeki bu dekor, sanki orada yaşayanlara pek yer kalmadığını hissettiriyor; top koşturmaktan ustalıkla koreografize edilmiş kavga sahnelerine kadar her bir santimetrekare sonuna kadar kullanılıyor.  Buradaki insanlar, adeta sosyal bir "sürtünme" (Jamie'nin peynirin Fransızcası diyerek açıkladığı 'frottage') içinde yaşamaya zorlanıyor.

Bu mahalle sakinlerinin başında, tek çocuklu fedakar ve hiperaktif anne Sandra rolünde, harika bir oyuncu seçimi olan Kyla Frye geliyor.  Frye'ın performansı, yılın en dikkat çekici Fringe/Off West End başarılarından biri sayılmaya aday. Her bir kelimeyi, her bir duraksamayı öylesine canlı kılıyor ki; karşımızda hayatı boyunca mücadele etmiş, asla pes etmemiş, baskı altında ezilmemiş ve başkasının da buna yeltenmesine müsamaha göstermeyen bir karakterin kararlılığı nefes alıyor.

Beautiful Thing. Fotoğraf: PBG Studios

Onun nispeten şımartılmış ve hayata biraz küskün, müzikal tutkunu oğlu Jamie rolünde Joshua Asare, donuk bir kopukluktan ve ergenlik hoşnutsuzluğundan, yan komşunun futbol meraklısı oğlu Ste ile kurduğu sevgi dolu bağa uzanan yolculuğu başarıyla aktarıyor. Ste karakterine ise Ryan Anderson, içten gelen bir kırılganlıkla can veriyor.  Ancak bu olup bitenlerin baş gözlemcisi anne değil, ağzı bozuk ama Phoebe Vigor tarafından peri kızı zarafetiyle canlandırılan, yine yan komşu olan Mamas-and-the-Papas hayranı Leah.

Ağzı bozuk dediysem, Sandra'nın her sahnede ona nasıl dişli cevaplar verdiğini, Harvey'nin dil oyunlarının nasıl Olimpiyat seviyesine ulaştığını görmeniz lazım.  Oyunun esprileri neredeyse hiç eskimiyor.  Metindeki o kıvılcım saçan tazelik, hem ilk yarıdaki bazı duyguların o kaba hafifliğine hem de her bir ifadenin rafine kesinliğine bugün bile bizi gülümsetiyor.  Mizah, 'bonkör bir tutumlulukla' o kadar ustaca yerleştirilmiş ki, bir yandan bolluğuna hayran kalırken diğer yandan oyunun kurgusundaki sanatsal kıvrımların tadını çıkaracak vakti bulabiliyorsunuz.  Ayrıca Sandra'nın hayatında, her anlamda "beslediği" Tony (Kieran Mortell) var ki, kendisi Ste'nin sesini duyup yüzünü görmediğimiz alkolik ve saldırgan babası kadar faydasız bir "yeni nesil" erkek modeli çiziyor.

Jack Weir, mekanın derinliğini ve ölçeğini iyi kavrayan, aynı zamanda aşkın dönüştürücü gücüyle bu dünyayı şiirselleştiren bir ışık tasarımı sunmuş.  Andy Hill ise 60'ların o meşhur West Coast baladlarını ve bu kasvetli dünyayı sıra dışı bir noktaya taşıyan diğer sesleri büyük bir maharetle harmanlamış.

Tiyatronun yapımcısı Peter Bull, her şeyi bir araya getirerek sadık izleyici kitlesini bu yeni mekana taşımayı başarmış. Onların desteği sayesinde bu tiyatro, ülkenin kendine ait özel binası olan tek LGBT tiyatrosu haline gelmiş durumda.  Açıklanan gelecek programlar da bu sadık kitleyi yeni adrese alıştırmaya yönelik görünüyor.  Sadece bu kitlenin tiyatronun büyümesi için yeterli olup olmayacağını zaman gösterecek ancak ilk tepkiler oldukça olumlu.  İzleyiciler gördükleri işe bayılıyor ve koltukları tamamen dolduruyorlar.  Bu müthiş bir şey; aradaki sevgi bağı hissediliyor.  Evet, belki oyunun akıcılığı henüz tam oturmamış olabilir; yeni bir mekanın dilini, kişiliğini ve huylarını öğrenmek her zaman vakit alır. Üstelik açılış gecesindeki teknik bir aksaklık gösteriyi yarım saat geciktirdi; bu da haliyle oyuncuları etkilemiş olabilir, ancak oyun ilerledikçe sahnede çok daha rahatladılar.  Hiç sorun değil.  Taşlar zamanla yerine oturacaktır, bu başlangıç son derece umut verici.

BEAUTIFUL THING İÇİN ABOVE THE STAG BİLETLERİNİZİ HEMEN ALIN