ELEŞTİRİ: Guys And Dolls, Savoy Theatre ✭✭✭✭✭

David Haig ve Guys And Dolls ekibi. Fotoğraf: Paul Coltas Guys and Dolls

Savoy Tiyatrosu

7 Ocak

5 Yıldız

Bilet Alın ve Turne Bilgileri

Guys and Dolls, tüm zamanların en iyi müzikalleri listelerinde sıkça kendine yer bulan gerçek bir klasik olarak kabul edilir. Richard Eyre’ın büyük beğeni toplayan West End yapımı genellikle büyük bir övgüyle anılırken, 2009'daki sönük Broadway uyarlaması tiyatro dünyasında boş kaleye gol kaçırmakla eşdeğer görülmüştü.

Şanslıyız ki, Chichester'dan Savoy Tiyatrosu'na taşınan bu yapım, Swerling, Burrows ve Loesser işbirliğini bu kadar saygın kılan o komediyi ve içtenliği canlandırarak ilk örneğe çok daha yakın bir duruş sergiliyor. Karakterler genel olarak çok iyi işlenmiş; oyunun pek çok şakası ve ters köşesi de tam potansiyeliyle sahneye yansıtılmış.

Dalavereci ve haylaz Nathan Detroit, merakla beklenen zar oyunu için mekan bulma konusunda köşeye sıkışmıştır. Bir mekan kiralayabilmek için gereken 1.000 doları bulmaya çalışan Nathan, havalı Sky Masterson ile iddiaya girer: Sky, dindar misyoner Sarah'yı Havana'da bir randevuya ikna edemeyecektir. Bazı direnişlere rağmen Sky, bir grup serseri arkadaşını genç kadının misyonuna getirme şartıyla randevuyu koparır. Bu sırada Nathan'ın uzun yıllardır nişanlısı olan Adelaide, artık uslanıp onunla evlenmesi için Nathan'ın başının etini yemektedir.

Guys And Dolls'da Siubhan Harrison ve Jamie Parker. Fotoğraf: Paul Coltas

Hikayenin bazı bölümleri (Sarah’nın asil ruhlu 'Ruhları Kurtarma Misyonu' muhtemelen yıllar önce umudunu kesmiş olabilir) biraz eski moda hissettirebilse de, bu prodüksiyon hikayenin orijinal enerjisinden ve cazibesinden hiçbir şey kaybetmediğini kanıtlıyor. Uzun zamandır rastladığım en canlı seyirci kitlelerinden biri, her şakaya kahkahalarla karşılık verdi ve gösterinin sonunda adeta mest oldu.

Frank Loesser’ın besteleri ve şarkı sözleri hala büyüleyici; neredeyse her şarkı başlı başına bir klasik ve müzik, Gareth Valentine’ın müzik yönetimi ile Larry Blank’ın orkestrasyonu sayesinde emin ellerde. Müziğe eklenen daha belirgin üflemeli çalgılar harika bir sonuç vermiş; Havana sahnesini daha da coşkulu kılıyor ve mükemmel bir sahnelemeye sahip olan Luck Be a Lady parçasındaki gerilimi tırmandırıyor.

Jamie Parker, sadece kusursuz derecede nazik ve büyüleyici olmakla kalmayıp aynı zamanda bir parça kırılganlık ve yalnızlık sergilemesi gereken şık Sky Masterson rolünde sahnenin yıldızı. Parker, kadife sesiyle adeta Sinatra’nın ruhunu sahneye taşıyor ve Sky karakterini hem sevilesi hem de inandırıcı kılıyor. Parker’ın muazzam geçmişine rağmen neden şimdiye kadar daha ön planda olmadığı bir merak konusuydu; The Cursed Child'da Harry Potter karakterine seçilmesiyle bu durumun haklı olarak değişeceği kesin.

Sophie Thompson’ın Miss Adelaide performansı farklı görüşlere yol açmış olsa da, ben de tıpkı gecenin en büyük alkışını ona saklayan seyirci gibi bu yoruma bayıldım. Bu kesinlikle abartısız bir karakter çalışması değil – onun Adelaide'i hiperaktif ve histerik; komedi repliklerini de kusursuz bir zamanlama ve fiziksel komediyle sunuyor. Yine de, kum gibi pürüzlü ses tonu ses tellerini zorlayabileceği için yedeklerinin her an hazır olmasını umuyorum!

Sophie Thompson ve Hot Box Kızları. Fotoğraf: Paul Coltas.

David Haig, Britanya’nın bitkin ve mazlum adamlarını oynamada muhtemelen en iyisi, bu yüzden Nathan Detroit rolü için mükemmel bir seçim olmuş. Onun Nathan'ı çoğu yorumdan daha cana yakın ancak performansı bundan hiçbir şey kaybetmiyor; tecrübeli bir ustanın sahnede bu kadar eğlendiğini görmek harikaydı. Siubahn Harrison’ın Sarah'sı iyi bir oyunculuk sergilese de, bazı parçalarda sesi gereken güce tam erişemiyor gibiydi.

Başrollerin dışında en etkileyici performanslar, Gavin Spokes (Nicely Nicely Johnson) ve Ian Hughes (Benny Southstreet) ikilisinden geldi. Kimyaları harikaydı ve beraber sahneleri tam bir keyif şöleniydi; oyunla aynı adı taşıyan parçayı canlandırışları gecenin unutulmaz anlarından biriydi. Repliklerindeki komedi unsurlarını en iyi şekilde kullanan heybetli Big Jule rolünde Nic Greenshields da oldukça eğlenceliydi.

Bu gösteriyi benzer diğer yapımların önüne geçiren şey, Andrew Wright ve Kübalı bale yıldızı Carlos Acosta’nın parmak ısırtan işbirliğinden doğan koreografinin gücüydü. Guys and Dolls, koreografi için harika fırsatlar sunan enstrümantal bölümlere sahip ve bunlar heyecan verici danslarla müthiş değerlendirilmiş; Acosta’nın etkisini özellikle o Latin enerjisiyle kaynayan Havana dans sekansında hissedebiliyorsunuz.

Guys and Dolls ekibi. Fotoğraf: Paul Coltas

Favori sahnelerim arasında hem asalet hem de mizah vardı. Kanalizasyondaki kritik zar oyunu için hazırlanan baletvari koreografi büyüleyici ve kusursuzdu. Buna zıt olarak, Hotbox kızlarının özellikle A Bushel and a Peck parçasındaki bilerek kaba ve sert hareketleri çok güldürdü.

Iwan Harries’in kostümleri, fazla göz yormadan şık ve parlak durarak doğru tonu yakalamış. Peter McKintosh imzalı dekor ise, gösterinin (ve sahnenin) yakında Birleşik Krallık turnesi kapsamında yola çıkacağı gerçeği göz önüne alındığında, oldukça kullanışlı ve modern tasarlanmış.

Soğuk ve yağmurlu bir Ocak ayında, Guys and Dolls’un bu yeni sahnelenişi insana çok ihtiyaç duyduğu o enerji, mutluluk ve eğlence ilacını veriyor. Yüzünüzde bir gülümseme bırakmayı veya dillerden düşmeyen şarkılarını mırıldanmanızı garanti eden bir şov – imkanınız varken mutlaka görün!

GUYS AND DOLLS'UN PHOENIX THEATRE'A TAŞINACAĞI HENÜZ DUYURULDU. Guys And Dolls, 12 Mart 2016'ya kadar Savoy Tiyatrosu'nda sahnelenmeye devam ediyor. Guys And Dolls turnesi hakkında daha fazla bilgi edinin.