ELEŞTİRİ: Judith, Mercury Theatre Colchester ✭✭

Judith: A Parting from the Body

Mercury Theatre Studio

29 Eylül 2017

2 Yıldız

Efsanevi Yahudi figürü Judith, savaşın hemen öncesindeki gece, Asur generali Holofernes'i öldürmek için gizlice düşman karargahına sızar. Bu an, Caravaggio’nun büyüleyici tablosu başta olmak üzere sanat dünyasında defalarca resmedilmiştir. Howard Barker’ın senaryosu yer yer şiirsel bir hırçınlık ve güzellikle dolu olsa da, Caravaggio koca bir oyunda Barker'dan çok daha fazla gerilim ve drama sığdırmayı başarmış.

REND Productions ve Lighthouse, Poole ortak yapımı olan bu oyun, ulusal turunu Mercury tiyatrosunda tamamladı. Generalin çadırının içini simgeleyen dekor, sade olmasına rağmen oldukça etkileyici; merkezde üç ölüm maskesi ve onların üzerinde asılı duran bir kılıç hakimiyeti sağlıyor. Oyuncuların ve yönetmenin metne olan bağlılığı yadsınamaz. Liam Smith metni başarıyla sunuyor fakat Holofernes, binlerce insanı katletme konusunda gamsız davranan o beklenen tiran figüründen uzak olduğu için, ağlayarak sevilme ihtiyacını dışa vurduğu tek an dışında, performans duygu açısından oldukça sönük kalıyor. Judith rolündeki Catherine Cusak, kendisine çok uzun gelen elbisesinin azizliğine uğruyor; sürekli eteğine basması ve hareket alanının kısıtlanması belki de ataerkiyle olan ilişkisini simgeliyor ancak izleyici için biraz dikkat dağıtıcı. Yine de Holofernes'i öldürdükten sonraki o kana susamışlık halini gayet iyi yansıtıyor. Gecenin yıldızı ise, haddini sık sık aşan ve seyirciyle beklenen o bağı kurarak oyuna ihtiyaç duyulan mizahı katan küstah hizmetçi rolüyle Kristin Hutchinson oluyor. Tüm bunlar yaşanırken, sürekli el değiştiren güç oyunları duygusal bir deneyimden ziyade beyinsel bir jimnastik sunuyor.

Sorun şu ki, Barker’ın senaryosu çok yüzeysel ve yetersiz hissettiriyor; ölüm ve aşk üzerine dönen tartışmalar her ne kadar ilgi çekici olsa da seyirciyi içine çekmeyi başaramıyor. Oyunculara karakterlerini geliştirebilecekleri pek bir alan tanınmamış. Elli dakikalık oyun bittiğinde seyirci finali anlamakta güçlük çekti; zira konu neredeyse hiç ilerleme kaydetmemiş gibiydi. Eserin asıl kayda değer noktası, güç ve cinayet dürtüsünün yeni baskıcı figür olan Judith'e kolayca geçişini gördüğümüz an, ancak oyun daha bu tema parlamadan son buluyor. Aslen bir 'double bill' (iki oyunluk gösterim) parçası olarak sunulan bu eserin, eşlikçisiyle beraber izlenmesi temaların daha güçlü ortaya çıkmasını sağlayabilirdi.