ELEŞTİRİ: Mess, Albany Theatre ✭✭✭✭

Mess

Albany Tiyatrosu

20 Mayıs 2015

4 Yıldız

Eleştiri: James Garden

Caroline Hortonu2019ın Mess adlı eseri, bir yeme bozukluğunun sahnede görülebilecek muhtemelen en dürüst tasviri. Hannah Boyde ve Seiriol Davies tarafından tasarlanan ve sergilenen, dümende ise Caroline Horton'ın yer aldığı oyun; seyirciyi rahatlatmak için bilinçli bir şekilde yoğun komedi ve dördüncü duvarı yıkan bir anlatım tarzı kullanıyor.

Horton tarafından canlandırılan Josephine karakterinin, seyirciyi yanına çekmek için bunun "gerçek prodüksiyon olmadığını" ve "oyun başka bir yere transfer olduğunda asıl şunların olacağını" anlattığı harika bir yöntem var. Bu durum, yapıma tam oturan bir sadelik havası yaratıyor. Oyun yazarının aynı zamanda sahnede olduğu işlerde, fazladan gözlemci eksikliğinden dolayı bir şeylerin yarım kalması tehlikesi her zaman vardır; ancak Mess için bu geçerli değil. Horton, Alex Swift'in mükemmel yönetimi altında kendi dünyasını harika bir şekilde yaşıyor. İnsanın bakmakta zorlanabileceği, yeme bozukluğu olan bir karakteri canlandırırken Horton, performansı ne kadar kırılgan görünse de dikkatimizi üzerinde tutmayı başarıyor.

Josephineu2019in yakın dostu Boris, sevimli Hannah Boyde tarafından canlandırılıyor; başlangıçta yabancılaştırıcı gelse de aksine seyirciyi olaylara çok daha yaklaştıran bilinçli bir karşı cins oyuncu seçimi bu. Boyde, sahneye neredeyse bir çocuk programı sunucusunun merak duygusunu taşıyor ve bu havayı oyun boyunca tam bir rahatlık ve hakimiyetle sürdürüyor.

Son derece etkili orijinal müzikler ve şarkılar, Sistahl karakterine hayat veren Seiriol Davies tarafından seslendiriliyor. Josephine ve Sistahl, oyun boyunca ses efekti seçimlerinden, Davies'in onun için "yazdığı" ancak Josephine'in yetersiz bulduğu şarkılara kadar sürekli bir çatışma halindeler. Ancak her üç karakter de asıl bu meta-tiyatro anlarında parlıyor.

Metin zaman zaman aşırı öğretici olabiliyor; şemsiyeli, pembe kabarık ve yorgandan oluşan devasa bir yığın, Josephineu2019in hastalığının görsel bir temsili olarak açıkça işaretlenmiş. Yine de bu göze çarpan sembolizme rağmen, Caroline Hortonu2019ı o yığının tepesinde ürkek gözlerle saklanırken görmenin duygusal etkisi tam anlamıyla yürek burkabiliyor.

Son zamanlarda, karakterlerin son derece samimi ve kişisel hikayeler anlatmak için seyirciyle bilinçli bir şekilde konuştuğu, öz eleştiri ve mizahın harmanlandığı üç-dört kişilik oyunlar oldukça revaçta. Soho Theatreu2019daki Hiraeth ve Southwark Playhouseu2019daki Scarlet da benzer bir damardan ilerleyerek büyük başarı yakalamıştı. Belki de bu meta-tiyatro deneyimi, düşük maliyetli olduğu için bu kadar popüler bir yapısal tercih; ancak özellikle Messu2019te son derece etkili sonuç veriyor. Umarız turnesi daha da uzar.

China Plate Web Sitesinde Mess Hakkında Daha Fazla Bilgi Edinin