Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

Since 1999

Trusted News & Reviews

26

years

best of british theatre

Official tickets

Pick your seats

  • Since 1999

    Trusted News & Reviews

  • 26

    years

    best of british theatre

  • Official tickets

  • Pick your seats

HABERLER

ELEŞTİRİ: Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım, National Theatre Londra ✭✭✭

Yayınlanma tarihi:

Yazan:

paul-davies

Share

Paul T Davies, Elena Ferrante'nin romanından April De Angelis tarafından uyarlanan ve Londra'daki National Theatre'da sahnelenen Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım (My Brilliant Friend) oyununu değerlendiriyor.

Ben Turner ve Niamh Cusack, Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım oyununda. Fotoğraf: Marc Brenner Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım.

National Theatre, (Olivier Sahnesi)

26 Kasım 2019

3 Yıldız

Hemen Bilet Alın

Rufus Norris genel sanat yönetmenliğine geçtiğinde, National Theatre bir süre Olivier sahnesini dolduracak başarılı bir çağdaş oyun bulmakta zorlanmıştı. Bu yıl, başarılı roman uyarlamalarıyla bu sorunu çözmüş görünüyorlar. Yazın, Small Island yılın en iyi yapımlarından biriydi ve önümüzdeki ay Neil Gaiman'ın The Ocean at the End of the Lane uyarlaması (Dorfman sahnesinde olsa da) başlayacak. Şimdi ise Elena Ferrante'nin roman serisinden uyarlanan Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım karşımızda. April De Angelis’in bu iddialı ve epik uyarlamasında övgüyü hak eden pek çok unsur var.

Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım oyuncu kadrosu. Fotoğraf: Marc Brenner

Hikayenin merkezinde, savaş sonrası Napoli'sinde büyüyen iki arkadaş, Lenu ve Lila yer alıyor. Mahallelerine ve ailelerine hükmeden gangsterlerin, özellikle Sarratore kardeşler ve annelerinin gücüne ve yozlaşmışlığına karşı duruyorlar. Onlarca yıl boyunca bu yozlaşmayla kelimelerle savaşıyorlar; Lila bir bilgisayar uzmanı ve araştırmacı gazeteci olarak, Lenu ise aileyi kurgusallaştırıp başarılı bir yazar olarak. Yönetmen Melly Still, uyarlamayla birlikte net bir anlatıma sahip, çoğu oyuncunun birden fazla role kolaylıkla büründüğü harika bir topluluk performansı şekillendirmiş. Hikaye çocuklukta ilk tanışmalarıyla başlıyor; Niamh Cusack, Lenu rolünde mükemmel; bizi yıllar içinde inandırıcı bir yolculuğa çıkarıyor ve karakterinin büyüme sürecini fiziksel olarak harika yansıtıyor. Catherine McCormack, çocuk yaşta Lila'nın dünya yorgunluğunu ve kinizmini yansıtmakta zorlu bir görev üstlenmiş; yaşına göre fazla bilge görünüyor ancak karakter yaşlandıkça ve adaletsizliğe olan öfkesi netleştikçe performansı daha da güçleniyor. Materyalin kapsamı gerçekten epik; sadece bu iki kadının hikayesi değil, aynı zamanda politikanın, feminizmin ve İtalya'nın kendisinin bir portresi. Karşıtlıklar siyah-beyaz tonlarda çizilmiş; kadınların tarafını tutmak çok kolay çünkü erkekler, başta davaya sempati duyanlar bile, evrensel olarak oldukça itici. Ben Turner, Nino Sarratore rolünde özellikle gaddar bir tehdit saçıyor ve aile sahneye her girdiğinde bir huzursuzluk hissi hakim oluyor.

Niamh Cusack ve Catherine McCormack. Fotoğraf: Marc Brenner

Oyun Napoli'de geçmesine rağmen, oyuncular kendi ana aksanlarını kullanıyorlar; bu da kulağa İtalya'dan ziyade Cardiff veya Liverpool limanlarında geçiyormuş hissi veriyor; İtalyanca etkisi sadece şarkılarda kalıyor. Devasa sahneyi projeksiyonlar ve hareketle doldurmak için çok çaba sarf edilse de, Soutra Gilmour'un beton tasarımı zaman zaman biraz soğuk kalıyor. Bu durum, oyuncuların gereksiz yere basamaklardan inip çıkmasına ve sürekli birbirlerini kovalayıp isimlerini haykırmalarına neden oluyor ki bu da kısa sürede yorucu bir hal alıyor. De Angelis hikayeyi derleme konusunda harika bir iş çıkarmış, ilk bölümün temposu hızlı ve sürükleyici. Ancak, ikinci bölümün başı biraz sarkıyor ve final kısmı adeta aşırı dozda bir Noel özel pembe dizisi bölümü gibi hissettiriyor; sanki dört düğün ve elli cenaze bir arada.

Catherine McCormack, Toby Wharton, David Judge, Emily Wachter. Fotoğraf: Marc Brenner

Buna rağmen, Still'in yaratıcı yönetimi pek çok tatmin edici an yaratıyor; özellikle sahneler arası geçişler, cinsel saldırıyı simgelemek için kıyafet kullanımı ve etkileyici kukla çalışmaları dikkat çekiyor. Ancak nihayetinde, karakterlerle pek bağ kuramadığımı fark ettim. Aslında pek de "akıllı arkadaş" gibi görünmüyorlar; ilişkileri oldukça zehirli. Bu durum etkileşimlerini karmaşıklaştırıp derinlik katsa da, sonunda desteklemek isteyeceğim pek bir şey kalmadı.

22 Şubat 2020 tarihine kadar devam ediyor.

BENİM OLAĞANÜSTÜ AKILLI ARKADAŞIM İÇİN BİLET ALIN

Bu haberi paylaşın:

Bu haberi paylaşın:

Get the best of British theatre straight to your inbox

Be first to the best tickets, exclusive offers, and the latest West End news.

You can unsubscribe at any time. Privacy policy

FOLLOW US