RECENSIE: Rothschild and Sons, Park Theatre ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt de Britse première van Bock en Harnicks musical Rothschild & Sons

Rothschild & Sons Park Theatre

Vier sterren

Boek Tickets

Een vroom Joods man droomt ervan de armoede en de onderdrukking van het antisemitisme te ontvluchten, terwijl hij samen met zijn geliefde vrouw de toekomst van zijn vijf kinderen plant. Bock en Harnick creëerden een tijdloos meesterwerk met Fiddler on the Roof, maar hun latere musical, The Rothschilds, was minder fortuinlijk, ondanks dat hoofdrolspeler Hal Linden een Tony won voor de originele Broadway-productie uit 1970. Ooit stonden beide musicals tegelijkertijd op de Great White Way en door hun vele overeenkomsten voelen ze als zusterstukken. Waar Tevye er slechts van kon dromen hoe het zou zijn als hij een rijk man was, gebruikt Mayer Rothschild zijn verstand om fabelachtig rijk te worden. En in plaats van vijf dochters heeft hij vijf zonen die hem helpen bij het stichten van een bankdynastie die tot op de dag van vandaag voortleeft.

Ondanks een rijke partituur en diverse aanstekelijke nummers wordt The Rothschilds zelden hernomen. Recentelijk hebben tekstschrijver Sheldon Harnick en de oorspronkelijke librettist Sherman Yellen de show echter herontwikkeld tot het iets kortere, vlottere Rothschild & Sons, dat een kleine twee uur duurt zonder pauze. Na succes Off-Broadway beleeft de voorstelling nu haar Britse première, met Robert Cuccioli als Mayer en Glory Crampton als zijn vrouw Gutele.

Het bankwezen en obligaties zijn geen typische onderwerpen voor een musical, maar deze show focust op het menselijke verhaal van een vader die probeert te ontsnappen aan de geïnstitutionaliseerde onverdraagzaamheid van het getto, voor het welzijn van zijn gezin. De musical gaat terug naar Mayers vroege carrière als winkelier in zeldzame munten in Frankfurt aan het eind van de 18e eeuw en brengt snel zijn opkomst in kaart als bankier voor erfprins Wilhelm van Hessen. We zien hoe hij, door kansen te grijpen tijdens de Europese onrust, een internationaal bankimperium wist op te bouwen. De menselijke factor schuilt in zijn toewijding aan Gutele en de manier waarop hij zijn vijf zonen begeleidt om de familie uit het getto te leiden door status en rijkdom te vergaren.

Bankiers zijn zelden de helden in het theater, maar in deze voorstelling worden Rothschild en zijn zonen niet gedreven door louter hebzucht, maar door een wanhopig verlangen om het antisemitisme te trotseren dat hen tegenhoudt. Ze willen genoeg verdienen om het getto van Frankfurt te kunnen verlaten. Bovendien hebben de schrijvers een minder bekend detail uit de bron van de show — Frederic Mortons biografie van de Rothschilds — aangegrepen om hun pogingen te benadrukken om hun onderhandelingsmacht te gebruiken om de discriminerende wetten tegen Joden in heel Europa af te schaffen. De diepgewortelde haat en het wantrouwen jegens Joodse mensen in die tijd vormen een donkere rode draad in het verhaal, wat zorgt voor een serieuze toon die slechts af en toe door humor wordt doorbroken.

Hoewel het niet helemaal eerlijk is om de show te veel te vergelijken met Fiddler on the Roof, mist Rothschild & Sons net dat beetje hart en de opwinding die het verhaal van Tevye zo geliefd maken. Toch heeft deze productie genoeg ter compensatie, niet in de laatste plaats de muziek, die hier wordt uitgevoerd door vijf muzikanten onder leiding van muzikaal leider Ben van Tienen. Van Mayers opgewekte nummers "He Tossed A Coin" en "Sons" tot het inspirerende "Everything", waarin de hoop en dromen van de familie doorklinken, zijn er volop charmante liedjes met melodieën die blijven hangen.

De cast is vlekkeloos, aangevoerd door Cuccioli en Crampton. Gary Trainor vangt perfect de gedrevenheid en twijfels van Nathan Rothschild, die op de voorgrond treedt als de meest prominente van de vijf zonen wanneer hij zich in Engeland vestigt. Richard Dempsey, Tom Giles, Stephen Webb en Kris Marc-Joseph zijn even sterk als zijn vier broers; op hun eigen manier uniek, maar ook een hecht collectief in zowel zang als choreografie. Tony Timberlake is uitstekend als Prins Willem en Prins Metternich, een combinatie van humor en dreiging, terwijl David Delve een genot is om naar te kijken als Buderus, de financieel officier van de erfprins en Mayers bondgenoot.

Regisseur Jeffrey B. Moss houdt de vaart er goed in en hoewel de show nooit volledig tot grote hoogten stijgt, zijn het boeiende verhaal en de sterke acteerprestaties fascinerend. Voor de liefhebber van musicals, en in het bijzonder het werk van Bock en Harnick, is dit een uitgelezen kans om meer van hun muziek te ontdekken en te bewonderen, prachtig gezongen door een uitmuntende cast.

Te zien tot en met 17 februari 2018

BOEK TICKETS VOOR ROTHSCHILD AND SONS