RECENSIE: The Convert, Young Vic Theatre ✭✭✭✭✭

Sophie Adnitt recenseert The Convert van Danai Gurira, nu te zien in het Young Vic Theatre.

Letitia Wright in The Convert. Foto: Marc Brenner The Convert Young Vic

Vijf sterren

Boek Tickets Door fans al bestempeld als een kleine Black Panther-reünie: The Convert, geschreven door Marvel-actrice Danai Gurira en met haar tegenspeelster Letitia Wright, is zonder twijfel op eigen kracht net zo uitmuntend.

Het is het jaar 1896, op een locatie die we nu kennen als Zimbabwe. De temperamentvolle jonge Jekesai (Wright) ontvlucht een gearrangeerd huwelijk en treedt in dienst bij Chilford (Paapa Essiedu), een vroom katholiek met ambities om priester te worden. Chilford wil Jekesai dolgraag bekeren, hernoemt haar Ester en raakt al snel betoverd door haar snelle transformatie tot zijn protegée. Maar Esters verlossing heeft een prijs, en terwijl de spanningen buiten Chalfords huis hoog oplopen, verandert de wereld sneller dan hem lief is.

Paapa Essiedu in The Convert. Foto: Marc Brenner Het stuk duurt drie uur, maar elk bedrijf lijkt in enkele minuten voorbij te vliegen. Het script van Gurira zit vol onvoorspelbare wendingen die het publiek voortdurend in hun greep houden; de enige onderbrekingen zijn de hoorbare reacties uit de zaal. Van gekreun en geschokt ademgehap tot gelach – er zit veel onverwachte humor in dit stuk, waarbij de toon zonder waarschuwing omslaat van amusant naar bloedserieus. Met thema's als kolonialisme, racisme, identiteit, vooruitgang en de vraag wat 'goed doen' werkelijk inhoudt, is The Convert geen gemakkelijke zit, maar wel een absoluut noodzakelijke. Ondanks de historische setting zijn er schokkende momenten van moderne relevantie, die leiden tot instemmend gemurmel in de zaal.

Luyanda Unati Lewis-Nyawo en Letitia Wright in The Convert. Foto: Marc Brenner

De handeling vindt plaats in de studeerkamer van Chilford, midden in de zaal van de Young Vic geplaatst. Een beperkte setting, en toch wordt er puur door dialoog op kunstige wijze een hele buitenwereld gecreëerd. Deze besloten wereld is aanvankelijk omringd door doorschijnende wanden, die tijdens de voorstelling omhoog gaan om het publiek toegang te verlenen. De personages worden constant geobserveerd door de toeschouwers en hebben nergens een plek om zich te verbergen – wellicht net zoals zij altijd door hun samenleving in de gaten worden gehouden. Chilford wordt een verrader genoemd door de mensen die hij probeert te bekeren, maar ondanks zijn manieren en westerse kledingstijl zal hij voor zijn witte superieuren nooit Europees genoeg zijn.

Als Chilford is Essiedu buitengewoon. Zijn fysiek is tot in de puntjes uitgewerkt vanaf het moment dat hij binnenkomt: kaarsrechte rug, armen strak langs de zij – zelfs zijn voeten staan keurig tegen elkaar zodra hij stilstaat. In de handen van een minder getalenteerd acteur zou Chilford gemakkelijk de schurk van het verhaal kunnen worden, maar Essiedu belichaamt een man die getroebleerd en complex is, gevangen tussen de druk van ambitie en verwachtingen. Als zijn compagnon Chancellor zet ook Ivanno Jeremiah een veelzijdig personage neer dat lastig is om sympathie voor op te brengen, met een fantastische vocale helderheid.

De cast van The Convert. Foto: Marc Brenner

Letitia Wright laat ook een indrukwekkend staaltje fysiek spel zien in haar transformatie van Jekesai naar Ester: van soepele bewegingen en expressiviteit naar een strakke, beheerste houding. Een opmerkelijk talent; Wright lijkt zich totaal thuis te voelen op het toneel en trekt zelfs als ze bewegingloos is de aandacht. Als de hoogopgeleide Prudence is Luyanda Unati Lewis-Nyawo ronduit briljant. In een gelaagde en gecompliceerde vertolking vangt Lewis-Nyawo talloze niveaus van pijn en ingehouden woede. Net als Chilford zit zij ongewild gevangen tussen twee werelden, waarbij ze aan geen van beide kanten volledig wordt geaccepteerd. Prudence is een fantastische rol, en Lewis-Nyawo steelt nagenoeg elke scène waarin ze verschijnt met haar onderhuidse razernij en snerpende humor.

Het komt zelden voor dat je een cast treft die zonder uitzondering geweldig is – geen enkele zwakke schakel of verslapping te bekennen. Wright en Essiedu zijn beide fenomenaal, maar dat geldt ook voor hun medespelers. Ook Pamela Nomvete, Rudolphe Mdlongwa en Jude Akuwudike zijn enorm krachtig als de familieleden van Jekesai die zich tegen haar bekering proberen te verzetten.

Een uitzonderlijke combinatie van acteerwerk van het hoogste niveau en een zinderend script, wat resulteert in een verbijsterend mooi stuk theater. Ik zou geen fout kunnen vinden als ik het wilde. Vijf sterren, en dik verdiend – dit is het soort theater dat Londen nodig heeft.

Te zien tot en met 26 januari 2019

BOEK TICKETS VOOR THE CONVERT