RECENSIE: The Watsons, Menier Chocolate Factory Londen ✭✭✭✭

Mark Ludmon bespreekt de Chichester Festival Theatre-productie van Laura Wades The Watsons in de Londense Menier Chocolate Factory

Het ensemble van The Watsons. Foto: Manuel Harlan The Watsons

Menier Chocolate Factory, Londen

Vier sterren

BOEK TICKETS

Niemand weet echt waarom Jane Austen stopte met het schrijven van haar roman The Watsons. Alles wat we hebben (in mijn Penguin Classics-editie) zijn 45 pagina's van een vroege opzet vol voorvallen en personages, waarin de sociale complexiteit van het middenklasse-leven in de vroege 19e eeuw scherp wordt blootgelegd. Het begint op een winterbal in een stadje in Surrey en volgt de jonge Emma Watson, die vanuit een welgestelde opvoeding bij haar tante plotseling terechtkomt in de krappere omstandigheden van haar eigen familie. Er broeien volop romantische intriges, maar er gebeurt niet veel - een van de meest spannende momenten is de manier waarop Emma omgaat met de onbehouwen meneer Musgrave die haar een lift aanbiedt in zijn open rijtuig. En dan houdt het abrupt op....

Grace Molony als Emma Watson. Foto: Manuel Harlan

Er zijn talloze fascinerende theorieën over waarom Austen de pagina's in 1805 opzij legde en er nooit meer naar omkeek voordat ze twaalf jaar later stierf, nadat ze haar beroemdste romans had geschreven. Op basis van de weinige tekst die we hebben, belooft Emma Watson een van Austens meest interessante en aansprekende heldinnen te worden. Ze lijkt vrij radicale ideeën te hebben over de rechten van de vrouw in de maatschappij, wellicht beïnvloed door het werk van proto-feministe Mary Wollstonecraft. Naar verluidt onthulde Cassandra Austen later wat haar zus van plan was met de personages, maar dit verhaal komt via Janes neef Edward, die het weer van zijn zussen had gehoord. In deze onzekere ruimte stapt Laura Wade. In plaats van te proberen het verhaal af te maken, zoals Austens nicht Catherine Hubback en romanschrijfster Ann Mychal deden, gebruikt Wade het als springplank om de uitdagingen van auteurschap en adaptatie te verkennen.

Het is onmogelijk om veel over het stuk te schrijven zonder de verrassingen van Wades narratieve voortzetting te verklappen. Het is vernuftig, speels en erg geestig, en als u wilt genieten van alle onverwachte wendingen, kunt u nu beter stoppen met lezen. Het opent met een knap gemaakte bewerking van Austens fragment, van Emma's introductie in de society op het winterbal tot de romantische nasleep, waarbij de thema's status, bezit en fatsoen scherp naar voren komen. Zodra het verhaal de verbeeldingskracht van Austen verlaat en die van Wade binnentreedt, ziet de toneelschrijfster zich genoodzaakt zelf in te grijpen, worstelend met de uitdagingen van het creatieve proces.

Grace Molony (Emma Watson) en Louise Ford (Laura). Foto: Manuel Harlan

Dit concept doet denken aan het invloedrijke stuk Zes personages op zoek naar een auteur van Luigi Pirandello uit 1921, waarin een groep personages een regisseur smeekt om een einde te geven aan hun onvoltooide verhaal. Samen met regisseur Samuel West gaat Wade echter veel verder en creëert ze een desoriënterende, anarchistische visie waarin werkelijkheid en fictie vervagen. Bevrijd van de regels van de literatuur en het Engeland van de Regency-periode, gaan de personages op zoek naar een slot dat iedereen die bekend is met Austens romans zal verrukken of doen huiveren. De eenvoud van het witgelakte historische decor van Ben Stones wordt op ingenieuze wijze ontregeld en ondermijnd, mede dankzij het lichtontwerp van Richard Howell en de dynamische energie van de cast onder leiding van bewegingsregisseur Mike Ashcroft.

Het ensemble van The Watsons. Foto: Manuel Harlan

In deze overplaatsing vanuit het Chichester Festival Theatre is Grace Molony perfect als de vastberaden, eigenzinnige Emma Watson; ze blijft innemend geloofwaardig ondanks de deconstructie van de wereld om haar heen. Ze maakt deel uit van een uitstekende 19-koppige cast, waaronder Louise Ford als de angstige schrijfster Laura, die worstelt met deadlines en lastige personages. In haar zoektocht naar wat schrijvers drijft, heeft Wade The Watsons omgevormd tot een ode aan de artistieke creatie en de noodzaak om verhalen te vertellen.

Te zien tot en met 16 november 2019 in de Menier Chocolate Factory