RECENZJA: Man Of La Mancha w London Coliseum ✭✭

Julian Eaves recenzuje musical Man Of La Mancha z Kelseyu2019em Grammerem w roli gu0142u00f3wnej, wystawiany obecnie przez ograniczony czas w London Coliseum.

Zespu00f3u0142 spektaklu Man Of La Mancha. Fot.: Manuel Harlan Man Of La Mancha London ColiseumDwie gwiazdki Zarezerwuj teraz To spektakl, o ktu00f3rym czu0119sto siu0119 mu00f3wi, ale rzadko go oglu0105da. I dziu0119ki tej niecodziennej inscenizacji w Coliseum, w ramach cyklu popularnych musicali, u0142atwo chyba zrozumieu0107 dlaczego. To jedna z najbardziej tragicznie przestarzau0142ych i trudnych do wystawienia sztuk, jakie obecnie straszu0105 w Londynie. Dla wiernych fanu00f3w wielkich nazwisk u2013 Kelseyu2019ego Grammera w roli Don Kichota z La Manchy; Danielle de Niese jako jego platonicznej wybranki, rynsztokowej Dulcynei; Nicholasa Lyndhursta w bu0142yskotliwie skontrastowanych rolach Karczmarza i Gubernatora; oraz Petera Polycarpou, marnuju0105cego siu0119 w su0142abo nakreu015blonej roli Sancho Pansy u2013 istnieju0105 cztery powody, by siu0119 tam wybrau0107. Do tego dochodzi wielki hit u201eThe Impossible Dreamu201d, ktu00f3ry kou0144czy oba akty. Poza tym zastanawiam siu0119, czy jest tu wystarczaju0105co duu017co treu015bci, by zaangau017cowau0107 widza. W pou0142owie lat szeu015bdziesiu0105tych, gdy tytuu0142 ten debiutowau0142, format u201eteatru w teatrzeu201d byu0142 nowatorski i rozbudzau0142 ciekawou015bu0107; dziu015b ta struktura wydaje siu0119 raczej toporna i ociu0119u017cau0142a niu017c odkrywcza. Znany tu i u00f3wdzie reu017cyser Lonny Price (praktycznie cau0142y zespu00f3u0142 twu00f3rczy to weterani sukcesu00f3w takich jak u201eSweeney Toddu201d, u201eCarouselu201d czy u201eSunset Boulevardu201d u2013 i chou0107 gu0142osy su0105 podzielone, ja je wszystkie bardzo lubiu0142em!) robi co mou017ce z tym sztywnym mechanizmem, ale nawet on wydaje siu0119 przytu0142oczony jego statycznu0105 naturu0105... tyloma nierozwiu0105zanymi kwestiami i lukami w fabule. Chou0107 su0142owo u201efabuu0142au201d to duu017co powiedziane: zabawna ksiu0105u017cka Cervantesa to powieu015bu0107 u0142otrzykowska, zbiu00f3r luu017anych przygu00f3d; na papierze to dziau0142a, ale jak wiele takich formatu00f3w sprawdza siu0119 na scenie? Czy taki u201eKandydu201d naprawdu0119 dziau0142a? Pru00f3u017cno szukau0142em jakiegokolwiek kierunku w tym bau0142aganie. O co tu chodziu0142o? Czy to wszystko byu0142 sen? Peter Polycarpou, Kelsey Gramer i Danielle de Niese w Man Of La Mancha. Fot.: Manuel Harlan Mu00f3gu0142bym analizowau0107 wku0142ad innych twu00f3rcu00f3w, ale po co? Wyglu0105da na to, u017ce wspu00f3lnie zaczynaju0105 traciu0107 pomysu0142y. Mou017ce to niesprawiedliwe. Mou017ce materiau0142 po prostu nie jest wystarczaju0105co dobry (blaknie przy tym, nad czym pracowali wczeu015bniej). Ale mou017ce faktycznie nie wiedzieli, co z tym zrobiu0107. Scenografia Jamesa Nooneu2019a to kolejna sterta gratu00f3w (poru00f3wnywalna z u201eFolliesu201d w National). Rebecca Howell pru00f3buje nadau0107 cau0142ou015bci tempa, ale ma do dyspozycji jedynie (naprawdu0119 koszmarnu0105) scenu0119 fingowanego gwau0142tu, by siu0119 u201ewykazau0107u201d. Och, doprawdy. Kostiumy Fotini Dimou su0105 poprawnym rzemiosu0142em z nowoczesnym akcentem, co sprawia, u017ce i tak wu0105tpliwa polityka seksualna sztuki staje siu0119 jeszcze bardziej problematyczna. Rick Fisher ou015bwietla wszystko z jaskrawym entuzjazmem, a du017awiu0119k Micka Pottera jest gu0142ou015bny, gu0142ou015bniejszy i najgu0142ou015bniejszy. Hm. The Michaels (panowie Grade i Linnit) najwyu017cau0119j uznali, u017ce warto ten tytuu0142 wznowiu0107. Albo ktou015b inny, kto wyu0142ou017cyu0142 na to pieniu0105dze. Niektu00f3rzy zauwau017cyli dziwne podobieu0144stwo miu0119dzy tym dzieu0142em u2013 a zwu0142aszcza jego gu0142u00f3wnym bohaterem u2013 a ostatnim spektaklem, w ktu00f3rym pan Grammer grau0142 w The Other Palace, czyli u201eBig Fishu201d, opowiadaju0105cym o ru00f3wnie donkichotowskiej postaci. Cu00f3u017c, mou017ce to tylko przypadek? Byu0107 mou017ce. Nicholas Lyndhurst, Peter Polycarpou i Kelsey Grammer w Man Of La Mancha. Fot.: Manuel Harlan Tak czy inaczej, pozostaje jeszcze kwestia partytury. Ten musical su0142ynie z jednej wielkiej melodii i faktycznie jest ona piu0119kna. W wykonaniu Elvisa Presleya czy Andy'ego Williamsa jest czymu015b, co warto celebrowau0107. Jednak pan Grammer decyduje siu0119 grau0107 u201eDonau201d niczym dyrektor szkou0142y podczas apelu i u201edecytujeu201d u201eTo dream the impossible dreamu201d w ten sam toporny i nieelastyczny sposu00f3b. Mou017ce kogou015b to zachwyci, ale mnie cau0142kowicie ominu0119u0142o. Danielle de Niese to znakomita sopranistka operowa, ktu00f3ra u015bpiewa kau017cdu0105 nutu0119 doku0142adnie tak, jak została zapisana, z szacunkiem do kau017cdej u0107wieru0107nuty i pauzy. Ale czy o to naprawdu0119 chodzi w musicalu? Cu00f3u017c, tak, JEu015aLI reszta zespou0142u robi to samo, lub JEu015aLI rola ta mou017ce siu0119 tak bardzo odcinau0107 od reszty. Ale czy tak jest? Niezbyt. Brzmi, jakby byu0142a w innym spektaklu. Mou017cna to doceniu0107, ale jej rola znajduje siu0119 w innej galaktyce. Lyndhurst wychodzi z tego prawdopodobnie najlepiej, serwuju0105c nam dwie diametralnie ru00f3u017cne postacie, z ktu00f3rych kau017cda jest wspaniau0142a. To u015bwietny aktor, genialny komik i potrafi zrobiu0107 wszystko, czego siu0119 od niego wymaga. Polycarpou miewau0142 wczeu015bniej o niebo lepszy materiau0142 i to z tamtych ru00f3l powinniu015bmy go pamiu0119tau0107. Tutaj widau0107 chroniczny brak wyobrau017ani, jak wykorzystau0107 jego talenty. O dziwo, muzycznie najlepszym momentem wieczoru u2013 dla mnie u2013 byu0142 popisowy numer Minala Patela jako u201eOjcau201d: w swoim jednym numerze daje on po prostu mistrzowsku0105 lekcju0119 tego, jak naleu017cy u201espiewau0107 musicalu201d. To bezbu0142u0119dne wykonanie, po ktu00f3rym przechodzu0105 ciarki po plecach... i czu0142owiek zaczyna siu0119 zastanawiau0107 u201eco by byu0142o, gdybyu201d, gdyby tylko reszta obsady miau0142a do dyspozycji lepszy materiau0142. Bo prawda jest taka, u017ce ta partytura po prostu nie jest zbyt dobra. Mu0119u017cczyu017ani, ktu00f3rzy maju0105 budziu0107 grozu0119 w wiu0119zieniu, do ktu00f3rego trafiu0142 Don z towarzyszami, maju0105 numery (np. u201eLittle Birdu201d) brzmiu0105ce tak, jakby byu0142y napisane dla The Everly Brothers. Och, nie. A co do otwarcia drugiego aktu w postaci u201ebaletowej sekwencji zbiorowego gwau0142tuu201d, cu00f3u017c... zastanawiau0142em siu0119, do jakiego widza ten spektakl jest kierowany! Zdecydowanie NIE jest to propozycja dla rodzin!!! (Przynajmniej nie dla takich, ktu00f3re znam...) A wiu0119c oto i on. Po tych wszystkich du0142ugich latach (zasu0142uu017conego) zapomnienia. Oceu0144cie sami. Mou017cna tu znaleu017au0107 pojedyncze zalety, ale ru00f3wnieu017c cau0142u0105 masu0119 trudnych pytau0144, jak chou0107by... u201eDlaczego?u201d

ZAREZERWUJ BILETY NA MAN OF LA MANCHA