Michael Fentiman, Amélie Müzikali’nin o kendine has, büyüleyici dünyasını anlatıyor

Michael Fentiman, Amélie Müzikali'nin filmden Broadway'e ve oradan Londra'daki The Other Palace'a uzanan yolculuğunun izini sürüyor. Mark Ludmon bildiriyor.

Amelie müzikali. Fotoğraf: Pamela Raith. Sevilen Fransız filmi Amélie'nin vizyona girmesinden on sekiz yıl sonra, Birleşik Krallık yapımının yönetmeni Michael Fentiman'a göre, sahne uyarlaması tam da günümüzün "bölünmüş" dünyasına hitap eden bir eser. "Film her zaman bir kopukluktan bahsederdi ama verdiği mesaj basittir; kendinizi dünyadan en kopuk hissettiğiniz anlarda bile kader ve insan doğası sizi ortak bir paydada, daha umutlu ve daha sevgi dolu bir şeye geri çekecektir." Audrey Tautou'nun başrolünde olduğu 2001 yapımı film, dünyadan elini eteğini çekmiş ancak gizlice başkalarına nezaket gösteren genç bir Parisli kadının sıra dışı ve romantik hikayesiyle tüm dünyada gönülleri fethetmişti. Müzik ve sözleri Daniel Messé ile Nathan Tysen'e, metni Craig Lucas'a ait olan eser, sahneye uyarlanarak ilk kez 2015'te Los Angeles'ta prömiyer yaptı ve 2017'de Broadway'de iki ay boyunca sergilendi. Amerika'daki soğuk karşılamanın ardından, bu yılın Nisan ayında Berkshire'daki Newbury yakınlarında bulunan Watermill Theatre'da sahneye çıkmadan önce, Fentiman'ın yönetiminde "büyük bir revizyondan" geçti. Başarısını bir Birleşik Krallık turnesiyle taçlandıran yapım, bu ay Reading'deki The Hexagon ve Liverpool Playhouse'daki gösterimlerini tamamlayıp, ardından 29 Kasım - 1 Şubat tarihleri arasında bir Noel klasiği olarak The Other Palace sahnesine konuk oluyor.

Michael Fentiman

Fentiman, orijinal ABD yapımının filmin Fransız ruhunu ve "üslubunu" kaybettiği için zorlandığını düşünüyor. "Bence Amerikan kültürü, Amerikan aksanları, Amerikan müziği ve bir Amerikan hissiyle sahnelenmesi ton olarak kafa karıştırıcıydı," diye açıklıyor. "Ayrıca prodüksiyon çok daha pahalı, büyük ve pek çok açıdan gösterişliydi; belki de bu durum, aslında çok küçük, narin ve güzel olan bir şeyi boğdu." Besteci ve orkestrasyon sorumlusu Barnaby Race ile birlikte, yaratıcılarının orijinal niyetini ortaya çıkarmak için oyunun tarihindeki her metin ve şarkı versiyonuna geri dönüp incelediler. Broadway'deki arasız 90 dakikanın aksine, şimdi perde arasıyla birlikte iki saat 30 dakika sürüyor; ancak turne boyunca Danny Mac'in canlandırdığı Nino rolünde Chris Jared'ın da bulunduğu 13 kişilik daha küçük bir aktör-müzisyen kadrosuyla sahneleniyor. Fentiman, Yann Tiersen'in Debussy ve Mahler gibi klasik referanslarla dolu orijinal film müziklerini de kopyalamak için değil, ancak "ruhunu, kalbini ve özünü" anlamak için incelediklerini söylüyor. Tasarımcı Madeleine Girling ile birlikte filmin "şiirsel gerçekçiliğinin" kendi versiyonlarını "yaratmaya" çalıştılar; bu da onu tüm enstrümanları oyuncuların çaldığı bir prodüksiyon yapmaya itti. "Sinemanın yapabildiği ancak tiyatronun yapamadığı şeyler var; tiyatro filmi taklit etmeye çalıştığında her zaman zorlanır çünkü fiziksel olarak aynı şekilde hareket etmez, duygusal olarak da aynı şekilde işlemez. Bu yüzden aktör-müzisyen formatı, filmin cazibesinin kendi versiyonumuzu bulmamız için bize bir çıkış noktası sağladı." Eserin çekiciliğinin, 20 duraklı Birleşik Krallık turnesi boyunca mekan büyüklüğünden etkilenmediğini, Mayıs ayında 200 kişilik butik Watermill Theatre'dan 1.600 kişilik Londra New Wimbledon Theatre'a kadar her yerde aynı ilgiyi gördüğünü ekliyor. "Görünen o ki, her farklı mekanda seyirciler oyunla aynı bağı kuruyor."

Cirque du Soleil ve The Flying Lovers of Vitebsk gibi fiziksel tiyatro oyunlarıyla tanınan Fransız-Kanadalı oyuncu Audrey Brisson, 2012'de Londra Kensington Gardens'ta sahnelenen The Lion, the Witch and the Wardrobe oyununda (bir kirpiyi canlandırıyordu) beraber çalıştıktan sonra Fentiman'ın başrol için favorisi olmuştu. Fentiman, "Audrey, Audrey Tautou'da da olan ama bu role biraz daha sertlik katan bir derinlik getiriyor," diyor. Ortaya çıkan sonucun, duygusal ama aşırıya kaçmayan bir denge kuran bir oyun olduğunu umuyor. "İlginç olan şu ki, bazı insanlar filme bayılıyor ve eğer filme bayılıyorlarsa ne mutlu ki müzikali de seviyorlar; ama harika olan şey, eğer filmi sevmiyorsanız, filmi fazla duygusal buluyorsanız bile müzikali seviyorsunuz, bu da kısmen Audrey'nin performansından kaynaklanıyor."

https://youtu.be/bvdYgX0HtxA

Amélie Müzikali'nin özellikle Londra'daki izleyicilerde karşılık bulacağına inanıyor. "Bence Amélie izolasyonla ilgili, özellikle de büyük şehirdeki izolasyonla, bu örnekte Paris; ve etrafınız insanlarla çevriliyken bile hayatınızı sizi insanlardan uzaklaştıran, kopuk tutan şeylerle doldurabileceğiniz fikriyle ilgili. Amélie'nin büyük siyasi söylemlerde bulunmaya çalıştığını söyleyemem ama şu an için oldukça karmaşık, bazılarının dediği gibi bölünmüş bir zamanda yaşadığımızı söyleyebilirim." Turne boyunca mesajının özellikle gençlerde yankı bulduğunu ekliyor. "Gördüğümüz şu ki, oyunu defalarca izleyen ve tüm ülke boyunca takip eden genç hayranlarımız oluştu. Gençlerin hayatlarında kendilerini izole hissettikleri bir anı tanıdıklarını hissediyorum, belki de sosyal medyanın ve tüm bu şeylerin yaşandığı günümüzde bu daha da belirgin. Gençler için bir ruh sağlığı krizinin yaşandığı, kaygının tavan yaptığı, kimlik ve beden algısı sorunlarının olduğu bir dönemde yaşıyoruz. Genç olmak karmaşık bir süreç ve kendinizi uzak, izole hissedebilirsiniz. Beni duygulandıran şey, Amélie karakterinde veya Nino karakterinde umut bulan insanlar olması. Kendi izolasyon anlarından bir çıkış yolu bulduklarını görüyorlar."

Amelie şu anda Londra Criterion Theatre'da sahneleniyor.