ELEŞTİRİ: Hay Fever, The Mill at Sonning ✭✭✭✭

Tiyatro Kedimiz Libby Purves, şu sıralar The Mill at Sonning'de sahnelenen Noel Coward klasiği Hay Fever'ı (Saman Nezlesi) sizler için yorumluyor.

Hay Fever

The Mill at Sonning

4 Yıldız

Bilet Alın BLISS AİLESİYLE MUTLULUK SARHOŞLUĞU

Oxfordshire'ın ara sokaklarından geçip o şahane, eksantrik ve su çarklı Mill tiyatrosuna her zaman yolum düşmez ama Issy van Randwyck'in Judith Bliss rolünde olacağını duyunca dayanamadım. Havaalanı yolunda son provayı izledim, bu yüzden bu yazıyı Hırvatistan'daki bir şehirler arası otobüste yazmaya başladım.

Belki de bu çok yerinde bir durum, zira Noel Coward bu oyunu yollarda, aceleyle yazmıştı. New York'ta kısıtlı bir bütçeyle yaptığı seyahat sırasında Laurette Taylor'ın aşırı teatral ailesini ziyaretinden aldığı keyifle ilham bulmuştu. Henüz adı duyulmamış, aklında bir revü olan ve aile içi aşırılıkların çok daha karanlık bir portresi olan The Vortex ile burjuvaziyi şoke etmeye hazırlanan bir gençti o zamanlar. Hay Fever ise bize madalyonun daha güneşli tarafını gösteriyor; en azından Bliss ailesi için güneşli: anne, baba ve iki çocuk, birbirlerinden habersiz ve danışmadan, hafta sonu için edebi ya da romantik amaçlarla birer konuk davet ederler. Elbette zavallı konuklar için o kadar da güneşli bir hafta sonu olmayacaktır; ancak ev sahibi ailenin neşeli kabalığı, Coward'ın on bir yaşından beri içinde yaşadığı ve çalıştığı o kendi içine kapalı tiyatro camiasına dair karşı konulmaz bir mizah yaratıyor.

Van Randwyck'in, emekli olmaya pek de niyeti olmayan aktris anne Judith Bliss performansını görme isteğimde haksız değildim; o hareketli, oyuncu yüz hatlarına, harika müzikalitesine ve diva olmanın ne demek olduğuna dair kişisel kavrayışına tam oturmuş. Hatta kendisinin solo gösterisi Dazzling Divas'ın incelemesi burada yer alıyor; bu gösteriyi de 19 Temmuz'da Mill'e getiriyor.

Hiçbir fikri olmadığı bahçeden, belirsiz çiçek isimlerinden bahsederek sahneye giriyor ve "Love's Whirlwind" gibi oyunlardaki kariyerini ne kadar özlediğini ilk anlardan belli ediyor. Genç ve toys Sandy Tyrrell'a yönelik vamp tarzındaki karşılamasının, kendilerinden yaşça büyük ve uygunsuz konuklara gönlünü kaptıran sabırsız çocukları Simon ve Sorel tarafından kesintiye uğrayacağını fark ediyor: Simon rolünde herhangi bir genç gibi yayılan William Pennington ve baştan çıkarıcı güçlerini deneyen Emily Panes karşımızda. Judith -sinirlenmek gibi çeşitli tepkiler arasından hangisini seçeceğini tartarken görüyorsunuz- sadece nazikçe kumru gibi ötmeye karar veriyor: "Hepimiz çok ama çok nazik olmalıyız." Buna karşılık hazırcevap çocukları, "Yine o 'güzel ve hüzünlü' halini takınıyorsun" diyerek bunun bir rutine dönüştüğünü belli ediyorlar. Coward'ın bu sahnesi tiyatrodaki en şık karakter çizimlerinden biridir ve oyun ilerledikçe Van Randwyck, Judith'in her şeyi kontrol etme arzusu ile gözü yaşlı bir kurban olmaktan aldığı keyif arasında ustaca gidip geliyor. Yanlış kişilerin karşılaşıp çatıştığı ve birbirine kapıldığı ikili sahnelerin hepsi harika işliyor; ilk perde Judith'in, piyanoda, saksofonda ve marakaslarda diğer aile üyeleri eşliğinde (Panes mükemmel bir etkiyle müzik direktörlüğünü de üstleniyor) sergilediği "Making Whoopee" ile görkemli bir şekilde sona eriyor.

Sessiz sinema sahnesi ve iç içe geçen 'nişanlanmalar', Coward'ın en iyi oyunlarında karanlık bir iz gibi süregelen o muzipliği barındırıyor: 1920'lerin o çılgın, elit kesimini aynı anda hem hicvetmesi hem de çekici kılması onun dehasının bir parçası. Kahya Clara rolündeki Joanna Brookes, tepsilerle içeri dışarı girip çıkarken başta biraz abartılı göründü gözüme, ancak espri zamanla çok güzel oturdu ve kahvaltı masasını toplarken söylediği müzikhol şarkısı hak ettiği büyük alkışı aldı. Aslında, fiziksel ve müzikal komedi unsurları, Tam Williams'ın rejisinde ve o çalmak isteyeceğiniz kadar şık kostümlerde tam yerinde kullanılmış.

Bir not: Bu arada, Laurette Taylor, Hay Fever için model alınan aile olmaktan pek mutlu olmamıştı. Hiçbir zaman bu kadar kaba olmadıklarını söyleyerek itiraz etmişti. Coward'ın ailesinin bu kadar kaba olmasına sevindim doğrusu. Karşı konulmaz, berbat ve ölümsüz. BİLET ALIN  

13 Mayıs'a kadar devam ediyor. Kaçırılmayacak bir keyif. Bilete güzel bir yemek de dahil.