Audra McDonald’s weg naar Lady Day in Londen

Mark Ludmon spreekt met Audra McDonald over haar ‘lange reis’ naar het vertolken van Billie Holiday op het toneel

Ik werd verliefd op de stem van Audra McDonald toen ik haar voor het eerst zag optreden tijdens het Divas at the Donmar-seizoen in 1999. Met een loepzuivere sopraan en een enorme emotionele intensiteit had ze toen al drie Tony Awards op haar naam staan voor Carousel, Ragtime en Master Class, en daarna verscheen ze in nog meer musicals en serieuze toneelstukken, waaronder Raisin in the Sun, dat haar opnieuw een Tony opleverde. Ondanks een indrukwekkende carrière op het Amerikaanse toneel en scherm én meerdere bestverkochte soloalbums, stond ze opmerkelijk genoeg nooit in een musical in Londens West End. Daar komt nu verandering in wanneer ze het podium van het Wyndham’s Theatre betreedt om Billie Holliday te spelen in de Londense transfer van haar Broadway-hit uit 2014, Lady Day at Emerson’s Bar & Grill. Daarin brengt ze een optreden van de legendarische jazzzangeres opnieuw tot leven, in een bar in Philadelphia in 1959—een van Holiday’s laatste, vier maanden vóór haar veel te vroege overlijden.

Toch kwam de Britse première van deze met een Tony bekroonde voorstelling er bijna niet. Oorspronkelijk zou de show vorig jaar in juni in Wyndham’s openen, totdat Audra ontdekte dat ze onverwacht zelf in verwachting was. “Ik was nogal verrast dat ik op mijn 46e zwanger was,” herinnert ze zich. “Het was niet bepaald hoe ik die zomer gepland had. Ik was van plan om Lady Day te doen en op mijn vrije dagen naar Parijs te gaan, maar in plaats daarvan kreeg ik een baby.” Zij en haar man, acteur Will Swenson, verwelkomden Sally James McDonald Swenson in oktober. “Nu ga ik op mijn vrije dagen in de West End naar Parijs—met mijn baby en mijn man.”

Ook de oorspronkelijke productie kwam bijna niet van de grond, vertelt Audra, nadat ze tegen haar vriend Lonny Price, de regisseur, zei dat ze zich niet geschikt voelde voor de rol. “Ik zei nee omdat het Billie Holiday is en we allemaal weten hoeveel ik op Billie Holiday lijk qua geluid,” herinnert ze zich dat ze tegen hem zei. “Ik klink helemaal niet als Billie Holiday—ik ben een sopraan—en ik denk niet dat ik het kan. Het is een one-woman show en ze staat bijna anderhalf uur in haar eentje op het toneel, en ik denk niet dat ik dit kan.”

Maar Lonny wist haar toch over te halen om eraan te werken, met steun van producent Jeffrey Richards, die eerder met Audra werkte aan een andere Broadway-hit, Porgy & Bess. “Hij gaf ons de ruimte om in piepkleine repetitieruimtes, gedurende bijna anderhalf jaar, gewoon te zitten en te onderzoeken of ik dit kon,” zegt Audra. “Aan het eind van dat anderhalf jaar deed ik een doorleesvoorstelling voor Jeffrey en een paar van zijn vrienden en enkele andere mogelijke producenten en zodra ik van het podium af kwam, dacht ik: ‘Nou, dat was dat. Einde verhaal. Dit gaat niet gebeuren.’ En toen kwam Jeffrey backstage en zei: ‘We gaan ervoor’.”

Geschreven door Lanie Robertson opende de productie in april 2014 in Circle in the Square in New York en kreeg lovende kritieken. Maar het was een “heel lange reis” om daar te komen, benadrukt Audra, en ze herinnert zich “heel veel research en heel veel tijd met elke opname—niet alleen haar zangopnames, maar ook opnames van hoe ze sprak, opnames van repetities, en ik heb iedereen geïnterviewd die ik maar kon vinden die haar kende en nog in leven was.” Ze belde zelfs schrijfster Maya Angelou, die later in mei 2014 overleed, omdat zij in de laatste twee jaar van Billie Holiday’s leven bevriend met haar was geraakt. “Dus ik sprak met iedereen—vertel me wat je over haar weet, wat is haar essentie—zodat ik iets kon vinden dat waarachtig voelde.”

Dat betekende dat Audra veel onder ogen moest zien van Billie Holiday’s bewogen leven: van haar turbulente jeugd in de jaren 20 tot haar latere gevechten met alcohol en drugs, die bijdroegen aan haar overlijden in juli 1959, slechts 44 jaar oud. “Ik denk dat dát is waarom het anderhalf jaar duurde: niet alleen om uit te zoeken wie ze was, maar ook om haar stukje bij beetje toe te laten, omdat het zo’n zwaar leven was dat ze leidde. Ze was een ongelooflijke vrouw. Uiteindelijk—hoe moeilijk het ook is om die rol avond na avond te spelen—zeg ik altijd tegen mezelf: ‘Zij moest het 44 uiterst turbulente jaren leven; ik kan het wel anderhalf uur en drie kwartier aan’.”

Lady Day at Emerson’s Bar & Grill is slechts 12 weken te zien, van 17 juni tot en met 9 september 2017, in het Wyndham’s Theatre in Londen.

BOEK TICKETS VOOR LADY DAY AT EMERSON'S BAR AND GRILL