RECENSIE: Bedknobs and Broomsticks, Theatre Royal Norwich (Tournee) ✭✭✭✭

Onze TheatreCat Libby Purves beoordeelt Disney's musical Heksen & Bezemstelen in het Theatre Royal Norwich als onderdeel van de Britse tournee. Wie heeft er nog een kerstpantomime nodig? Een stijlvolle vlucht in de verbeelding die door het land reist.

Dianne Pilkington in de Heksen & Bezemstelen tour. Foto: Johan Persson Heksen & Bezemstelen de musical

Theatre Royal Norwich (Tournee)

4 Sterren

Speelschema Heksen & Bezemstelen Tour

Deze voorstelling, die ik met veel plezier bezocht in een volgepakt Theatre Royal Norwich te midden van talloze enthousiaste kinderen, weet direct de aandacht te grijpen. Een knusse slaapkamer in een keurig centraal raam wordt met een oorverdovende explosie uiteengeslagen tot een groot frame van rafelige bakstenen ruïnes. Het laat drie kinderen verweesd achter, heen en weer geschud in evacuatietreinen en gedumpt in een onheilspellend lokaal museum in afwachting van hun tijdelijke onderkomen. De regie van Candice Edmunds biedt een bravoure-start, ondersteund door het vernuftige tour-ontwerp van Jamie Harrison en de extra spanning van een echt orkest dat vooraf in de bak stemt (sommige kinderen leunden opgewonden over de rand, beseffend dat dit echt was en geen film).

De hoofdcast van de Heksen & Bezemstelen UK Tour. Foto: Johan Persson

De herkomst is interessant: in de jaren 40, nog voordat ze de beroemde serie De Bruinvlugjes schreef, schreef Mary Norton twee romans over drie kinderen en de keurige heks van hiernaast. Eglantine Price betovert een knop van een bedstijl, zodat het koperen bed hen overal heen kan vliegen waar ze maar willen - als je er de ene kant op aan draait - of naar elk gewenst tijdperk als je de andere kant op draait. Wilde avonturen volgen, waaronder een reis om Emelius te redden, een middeleeuwse necromancer die beschuldigd wordt van hekserij. Ik ben opgegroeid met het boek en kan het van harte aanbevelen. De Disney-musicalfilm uit 1971 (met muziek van de gebroeders Sherman) die het verhaal overnam, schrapte het tijdreizen volledig, maakte van de kinderen oorlogsevacués en gaf de heks Miss Price de missie om een Duitse invasie af te slaan.

Helemaal prima, en het zou geen Disney-productie zijn zonder grote, uitbundige dansnummers (vooral "Portobello Road" is erg goed), een onderwaterballet van lichtgevende vissen en een romcom-relatie die opbloeit tussen de heks en Emelius (dit keer een mislukte goochelaar met een fopwinkel). Maar hoe werkt al die magie op het toneel?

Portobello Road. Foto: Johan Persson

Het antwoord is: "briljant!". Volwassenen die deze winter op zoek zijn naar iets anders dan een standaard kerstpantomime, en geen zin hebben in de hoge kosten en het vreemde verhaal van Frozen, hebben geluk. Dianne Pilkington is een pittige heks, chic en in het begin intimiderend voor de kinderen (hier neergezet als bijdehante straatjongens), maar ze toont echte emotionele gelaagdheid en een heerlijk behendige fysiek terwijl ze worstelt met haar eerste weerbarstige bezemsteel. En ja, hij stijgt op, grandioos, en lijkt haar zelfs door een raamkozijn te vervoeren. Het bed vliegt ook, wederom onverklaarbaar tegen een kunstig donkere achtergrond. Er is stijlvolle 'close-up' magie in de tropische eilandscène, van zowel Pilkington als Charles Brunton's Emelius, en de museumstukken van harnassen en wapens worden op indrukwekkende wijze magisch ingezet om de gehelmde vijand te verslaan.

Het ensemble van Heksen & Bezemstelen. Foto: Johan Persson

Maar een van de mooie aspecten van goed jeugdtheater is dat het net genoeg van de techniek laat zien – het gooi- en smijtwerk en de mogelijk zelfgemaakte attributen – om de kinderen naar huis te sturen met de drang om hun eigen toneelstuk te maken. Dat hebben we harder nodig dan ooit, nu drama op school verwatert. Dus is er hier poppenspel (twee personages die in schattige konijnen veranderen, en prachtige dierfiguren op het eiland onder leiding van een pompeuze, redevoerende leeuw die me plotseling deed denken aan de tijd van de politieke partijcongressen). Terwijl zwaarden magisch door de lucht vliegen en schoenen uit zichzelf bewegen in de strijdscène, zijn er ook momenten van acteerkunst die ons om de tuin leiden, en een omvangrijk, behendig ensemble zorgt dat alles in een razend tempo verloopt.

De kinderen van de Heksen & Bezemstelen UK Tour. Foto: Johan Persson

En er is ook echte emotie. Ik was bang dat de 'Disneyficatie' het randje naoorlogse melancholie van Mary Norton zou wegnemen, maar de laatste scènes worden voor even oprecht ontroerend wanneer de kinderen accepteren dat niets ervan buiten hun verbeelding is gebeurd, hun ouders nog steeds dood zijn en zij drie wezen alleen zijn in een vreemde en verwarrende plek. De kleine meisjes op de rij voor me verstijfden van spanning. Maar het kwam goed met de realiteit: bezemstelen en magische bedknoppen zijn leuk op hun manier, maar menselijke vriendelijkheid overwint alles. Dat herkenden de kinderen ook.

Meld je aan voor onze mailinglijst

https://www.youtube.com/watch?v=rp77V3XJwvw