ELEŞTİRİ: My Land's Shore, Ye Olde Rose And Crowne ✭✭✭✭

My Land's Shore Oyuncu Kadrosu. My Land's Shore

Ye Olde Rose And Crowne

10 Şubat 2017

4 Yıldız

Bilet Al

Tam on beş yıllık bir emeğin ürünü olan bu yapım, nihayet dünya prömiyeriyle sahneye taşındı. Christopher J. Orton imzalı 35 müzikal parça içeren, metni ve şarkı sözleri Robert Gould’a ait olan bu Galler tarihi kesiti, sadece yazarları için değil, yaratıcı ekip için de görkemli bir başarı. Yönetmen Brendan Matthew, buradaki altıncı prodüksiyonunda, metni oluşturan karmaşık hikâye ağını ustalıkla yönetebileceğini bir kez daha kanıtlıyor. Matthew'un daimi ortağı koreograf ve yardımcı yönetmen Charlotte Tooth, kalabalık bir sahnede büyük ve canlı dans numaraları kurgulama konusundaki mucizevi yeteneğini konuştururken, Aaron Clingham yönetimindeki altı kişilik orkestranın düzenlemeleri de tek kelimeyle kusursuz. Walthamstow’daki bir barın üst katında yer alan ve ülkenin önde gelen gayriresmi repertuvar tiyatrolarından biri olan bu mütevazı mekan için de ayrı bir lojistik zafer bu. Celestine Healy imzalı yaratıcı kostümleriyle 18 kişilik kadro, Joana Dias’ın çok katlı ve tavan yüksekliğine kadar uzanan ahşap dekorunda adeta devleşiyor; dekorun sunduğu çok sayıdaki çıkış noktası ise toplu sahnelerdeki hızlı hareket imkanını artırıyor.

'İlk Galli işçi sınıfı şehidi' gibi ağır bir unvanı taşıyan Dic Penderyn’in gerçek hikâyesine dayanan bu yapım, Orton’ın hayal gücünden doğdu. Eserin ilk versiyonu 2005’te Londra’da bir atölye çalışması olarak sergilenmişti. Gould’un katılımıyla geçen yıllar içinde yeniden yazımlar ve kayıtlar sonucunda metin güncel halini aldı. İnsanın aklına, bu konudaki son sözlerinin bu olup olmadığı sorusu geliyor. Müzikler kesinlikle görkemli; opera vari korolar, şık sololar, güçlü sahneler ve ruhu arındıran anlar sunuyor. Yazarlar, eseri sahnede kanlı canlı gördükten sonra ne düşünürler bilemem ama izleyici için oyunun asıl yıldızı kahramanın nişanlısı Angharad (müthiş Rebecca Gilliland). Angharad, iki adam arasında kalıyor: işçi sınıfı kahramanı sevgilisi Richard Lewis (etkileyici Aidan Banyard) ve geçmişten gelen uğursuz figür Jenkins (kötücül ama bir o kadar yakışıklı Taite-Elliot Drew). Siyahlar içindeki hukuk kölesi Jenkins’in tek görevi (ve hayali), eski aşkının altın çocuğunu bulup yok etmek. Yıl 1830’lar, devrim rüzgarları yine esiyor... Eğer bu maden kasabasının sokaklarındaki barikatlarda Fransız bayrağı dalgalanmıyorsa, bu modern operetin yazarlarının bir eksikliği değil; aksine onlar 'Sefiller'e (Les Misérables) bir Galler cevabı vermekten ziyade, onun dramaturjik yankısını başarıyla yaratmışlar.

Ancak mevcut durumda, bu merkezi çıkmaz Boublil ve Schönberg’in tercih edeceği türden bir önceliğe sahip değil. 'My Land's Shore' daha çok erkek dünyasına ait bir oyun; siyasi tartışmaların hararetle dile getirildiği bir yapıda. Dias’ın dekorundaki paralel kulelerde, Maden ve Fabrika temsilcileri William Crawshay (Andrew Truluck) ve Josiah Guest (Hywel Dowsell) arasındaki münazara, bir Metodist şapeli pazar ayini ciddiyetinde. Bu tarzı ya çok seveceksiniz ya da takip etmekte biraz zorlanacaksınız. Yiğidi öldür hakkını yeme, Victor Hugo da devasa romanında iyilik, kötülük ve insan ruhu üzerine benzer şekilde kafa yorar ama onun uyarlamacıları librettoyu yazarken çok daha acımasız davranmışlardı.

Yine de bu yüce gönüllü duruşun oyunun lehine işlediği pek çok an var: final sahnesinin son derece yalın dokusu bunlardan biri. Sean rolündeki muazzam Raymond Walsh, hisli bir akustik gitar eşliğinde sunduğu o sade ama kusursuz taranmış storfik şarkıyla herkesin nefesini kesiyor. Dramatik ve müzikal dengeyi bu denli doğru kurmak zordur; bu da bana metnin ileride daha da geliştirilebileceğini düşündürüyor. Sadece iki buçuk haftalık bir gösterim süresi olan bu çarpıcı eser, kesinlikle çok daha fazla ilgiyi hak ediyor.

26 Şubat 2017'ye kadar

Fotoğraflar: David Ovenden

YE OLDE ROSE AND CROWNE'DAKİ MY LAND'S SHORE İÇİN BİLET ALIN