ELEŞTİRİ: Once, New Wolsey Tiyatrosu ✭✭✭✭

Paul T Davies, New Wolsey Theatre'da bölgesel prömiyerini yapan Glen Hansard ve Marketa Irglova imzalı, Tony Ödüllü Once müzikalini inceliyor.

Once müzikalinde Emma Lucia (Kız) ve Daniel Healey (Oğlan). Fotoğraf: Mike Kwasniak Once

New Wolsey Theatre, Ipswich.

11 Eylül 2018

4 Yıldız

Şimdi Bilet Al

Glen Hansard ve Marketa Irglova'nın Tony Ödüllü müzikalinin bölgesel tiyatro sahnesine adım atması biraz zaman aldı ancak New Wolsey Theatre ve Queen’s Theatre, Hornchurch arasındaki bu ortak yapım, beklediğimize kesinlikle değmiş. Görünüşte basit bir "Kız, Oğlanla tanışır" öyküsü bu: Oğlan, eski ilişkisinin verdiği kalp kırıklığıyla müziği bırakmanın eşiğinde bir Dublin sokak müzisyeni; Kız ise iyimserlik ve sağduyu dolu, değişimi başlatan gerçek güç. Bir hafta gibi kısa bir sürede hayatları sonsuza dek değişiyor; her şeyi tek bir seferliğine yapmaya kumar oynuyorlar: şarkıları kaydetmek, hikayenin bir sonraki aşamasına geçme cesaretini göstermek. Oyunun metnini yazan Enda Walsh, bunu siz daha farkına varmadan kalbinize sızan "görünmez" bir aşk hikayesi olarak tanımlıyor. Aynı zamanda İrlandalı ve Çek karakterler arasındaki kültürel çatışmaların eğlenceli bir dille işlendiği bir kimlik ve sınırlar ötesi aşk hikayesi.

Once oyuncu kadrosu. Fotoğraf: Mike Kwasniak

Yönetmen Peter Rowe, bu sahne için oyuncu/müzisyen performanslarında haklı bir itibar kazandı ve Once, New Wolsey için biçilmiş kaftan. Enstrümanlar arasında ustaca geçiş yapan ve harmonik bir güzellikle uyum içinde çalışan topluluk tek kelimeyle harika. Ancak gösterinin asıl yıldızı, sıcaklık, sağduyu, teşvik ve savunmasızlığı harmanlayan olağanüstü performansıyla Emma Lucia’nın canlandırdığı Kız karakteri. Kız evli olmasına rağmen ayrı yaşıyor ve küçük bir kızı var; bunlar aşamadığı engeller ancak piyano çalışı ve vokalleriyle izleyicinin kalbini fethediyor. Altyazılar, Çekçe konuşurken aslında yağmur yağacağını değil de "Seni seviyorum" dediğini ortaya çıkardığında salonda derin bir iç çekiş duyuluyor. Daniel Healy, Oğlan rolüne çok yakışmış; her ne kadar başlardaki melankolik vokallerini biraz fazla yüksek bulsam da, Kız onu yumuşattıkça o da müzikal ilerledikçe olgunlaşıyor. Kız sayesinde ailesiyle de tanışıyoruz; Kate Robson Stuart, Reza rolünde ışıldarken, Lloyd Gorman’ın Svec karakteriyle yakaladığı komedi derinliği çok etkileyici. Müzik dükkanı sahibi Billy rolünde Sean Kingsley’i biraz karikatürize bulsam da seyirci onun performansından büyük keyif aldı. Banka Müdürü rolündeki Samuel Martin ise, masasının başından kurtulup yaratıcılığını konuşturma arzusuyla sahneyi adeta çalıyor; özellikle Brandon’da çekilen 'Abandoned' şarkısı kahkaha tufanı yaratıyor.

Once ekibi sahnede. Fotoğraf: Mike Kwasniak

Libby Watson’ın çok mekanlı, etkileyici dekor tasarımında, tüm topluluğun bir arada çalıştığı sahneler gerçekten parlıyor. 'Gold' şarkısının koro versiyonu tüyler ürpertici; gösteri boyunca vokaller tiyatronun akustiğiyle adeta dans ediyor. Başyapıt niteliğindeki 'Falling Slowly' ve Walsh’ın kaleme aldığı metin, orijinal filmin gerçekçiliğine sadık kalıyor; bu alışılagelmiş görkemli müzikallerden değil, aksine yer yer oldukça melankolik. Ancak yağmur altında, Arnavut kaldırımlı bir sokak lambasının altındaki bir öpücük kadar romantik. 'Falling Slowly'nin sondaki tekrarı o kadar dokunaklı ki, bu yapımı birden fazla kez izlemek isteyeceksiniz.

22 Eylül 2018'e kadar New Wolsey Theatre'da

3 - 20 Ekim 2018 tarihleri arasında Queens Theatre Hornchurch'te